6 x oefeningen die je billen beter trainen dan squats

billen trainen

Squat koningin Jen Selter leerde ons dat squatten dé manier is om ronde billen te krijgen. Dit is echter maar deels waar! Squats zijn zeker niet slecht voor je billen, maar afhankelijk van  je lichaamsbouw kan het ook zijn dat je eigenlijk veel meer je benen traint. Ook blijken squats helemaal niet de beste oefening te zijn voor het laten groeien van je buns. De volgende oefeningen zijn de oefeningen waar je gegarandeerd je billen wel écht flink mee traint!

Hip thrust

Met een hip thrust laat je je het zware werk bijna puur aan je heupen, en dus billen, over. Deze oefening is één van de beste billenbouwers! Veel meiden maken bij de hip thrust de fout om erg lichte gewichten te gebruiken, maar je heupen zijn enorm sterk. Pak dus die barbell erbij en laden maar met die platen!

Romanian deadlift & sumo deadlift

De deadlift is goed voor zo’n beetje alle spieren in je lichaam, maar met deze variaties leg je de nadruk op je billen en benen. De Romanian deadlift legt de nadruk op de billen en hamstrings, terwijl de sumo deadlift de nadruk op de heupen en omliggende spieren legt.

Curtsy lunges

Met reguliere lunges train je je billen, maar vooral je benen. Bij curtsy lunges is het precies andersom! Deze vorm van lunges zijn goed om vooraan je schema te plaatsen. Curtsy lunges zijn namelijk ideaal om je glutes mee te activeren, wat andere biloefeningen een stuk effectiever maakt!

Abductor oefeningen

Oefeningen waarbij je je abductors traint (o.a. de spieren waarmee je je benen naar buiten beweegt), zijn ook erg goede oefeningen voor het ronder maken van je billen. Hierbij kun je voor een abductor machine gaan, maar je kunt ook een cable machine of een resistance band gebruiken. Met een beetje creativiteit kom je een heel eind!

 

Kickbacks met gewicht

Kickbacks zijn een ideale isolatie oefening voor je billen. Dat houdt in dat je niet ook andere spieren flink mee traint, maar dat je je echt focust op je bilspieren. Je kan hiervoor de smith machine gebruiken, maar ook de cable machine is geschikt!

 

Cable pull through

Bij een pull through maak je eigenlijk dezelfde beweging als de hip thrust, maar gebruik je de cable machine als gewicht. Het is bij deze oefening belangrijk dat je een rechte rug houdt en echt flink kracht zet met je bilspieren.

 

Kende jij deze oefeningen voor je bilspieren al of deed jij vooral de good ol’ squats? Laat het ons weten in de comments en deel jouw favoriete oefeningen! 

Op zoek naar meer tips die jou helpen bij het laten groeien van je billen? Michelle geeft je handige tips! > 

Deze dingen moet je juist niet doen voor spiergroei

Spiergroei fouten vrouwen trainen

Wie had ooit gedacht dat het laten groeien van je spieren zo’n wetenschap zou zijn? Wellicht klinkt het volgende herkenbaar: hoewel je wekelijks meerdere malen in de sportschool staat, lijk je ineens niet meer vooruit te komen. Je doet je uiterste best maar er lijkt niets te gebeuren… Niet getreurd, waarschijnlijk kun jij met een paar simpele aanpassingen gewoon weer flink vooruit. Op naar de gains! 😉 

Spiergroei fouten vrouwen trainen

Te weinig rust nemen

Spieren worden niet ín de gym gemaakt, maar daarbuiten. Dat klinkt onlogisch, maar dat is het eigenlijk niet. Na het sporten heb je, als je jezelf hard genoeg hebt gepusht, scheuren in je spiertjes zitten. Tijdens het rusten repareert je lichaam deze scheurtjes en maakt het je spieren nét iets sterker als voor de reparatie. Zo zullen je spieren de volgende keer bij dezelfde inspanning niet scheuren. Als jij niet genoeg rust neemt, geef je je lichaam niet genoeg tijd voor de reparatie en zul je niet sterker worden!

Te licht trainen

Zoals hierboven genoemd, repareert je lichaam je spieren na een intense workout en maakt het je spieren iets sterker dan voorheen. Als jij steeds op hetzelfde niveau blijft trainen, raakt je lichaam gewend aan de inspanning en zal het je spieren niet sterker gaan maken. Daarom is het begrip progressive overload erg belangrijk voor spiergroei. Dit houdt in dat je steeds zwaarder moet trainen om je lichaam uit te blijven dagen en vooruit te blijven gaan!

Alleen isolatie oefeningen doen

Jij wil je billen laten groeien, dus doe je vooral oefeningen die gericht zijn op je bilspieren. Zeer begrijpelijk, maar slechts deels effectief. Het verwerken van compound oefeningen, zoals deadlifts en squats, is belangrijk voor het sneller laten groeien van je spieren. Wanneer je deadlift of squat gebruik je namelijk enorm veel spieren tegelijk, waaronder grote spieren zoals je beenspieren. Hierdoor maak je enorm veel HGH aan, wat de spiergroeipotentie flink bevordert. Zorg in jouw schema dus voor een afwisseling van compound- en isolatie oefeningen!

Teveel cardio doen

Cardio is een manier om vet te verbranden, maar niet de enige manier, en ook zeker niet de beste manier. Met cardio daalt jouw vetpercentage dan wel, maar ook je spiermassa gaat een beetje achteruit. Als jij aan krachttraining doet, verbrand je niet alleen calorieën, maar bouw je ook spieren op. Een goed alternatief voor traditionele cardio is HIIT: zo train je je jouw hart en bloedvaten én stimuleer je spiergroei!

Spiergroei fouten vrouwen trainen

Niet genoeg eten

Voor spiergroei zul je een calorieën overschot moeten creëren. Deze calorieën zijn de bouwstenen van je spieren; zonder kan er namelijk niks opgebouwd worden. Zelfs als jouw doel afvallen is, zul je nog genoeg moeten eten om spieren op te bouwen. Spieren verbruiken meer calorieën dan vet, en verbruiken zelfs in rust calorieën. Jezelf uithongeren is dus nooit een goede optie!

Trap jij ook weleens in deze valkuilen? Laat het ons weten in de comments! 

Bron:  Andrew Tanglao via Unsplash (Header). Tao Heftiba via Unsplash, Fancycrave via Pexels (Beeld). 

Wil jij je spiermassa opbouwen maar ook je uithoudingsvermogen graag trainen? Lees hoe hier! >

Meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me dan op Instagram op @alixvanlanen.

Ready, set, shape: Lotte’s ervaring met bulken!

Tweeënhalve maand geleden kondigde ik mijn bodybuilding proces aan. Ik was van plan om mijn lichaam te gaan shapen, te vormen zoals IK dat wilde. Na de feestdagen, die überhaupt al beter bulkdagen genoemd kunnen worden, ben ik mijn calorie-inname gaan verhogen met 100 kcal per week. Hoe ik de eerste paar weken ervaren heb je al kunnen lezen in mijn ‘Ready, set, shape: bulken!’- artikel. Nu, tienduizend bodemloze pakken zilvervliesrijst, een elftal kippen en een niet nader te noemen aantal kilo’s verder, vertel ik je mijn volledige ervaring met bulken.

Eat, sleep, train, eat, eat, eat, repeat!

Iedere Fit Girl die net uit haar ‘cut’-fase komt dankt god op haar blote afgetrainde knietjes wanneer ze meer mag eten. In theorie heel logisch, aangezien je voor langere tijd in een calorie-restrictie hebt geleefd en tegen veel voeding (lees: carbs) nee hebt moeten zeggen. De eerste weken vond ik het dan ook heerlijk dat ik wat meer speling had in mijn macro’s. Waar My Fitness Pal voorheen al rood kleurde en allerlei alarmbellen activeerden bij enkel de gedachte aan koolhydraten, keurde hij nu vrijwel alles goed. Hij keurde het zelfs niet alleen goed, nee: die gozer herinnerde me er om het uur aan dat ik nog een immens aantal kcal naar binnen moest werken op die dag om ‘mijn doelen’ te  bereiken. Zo’n herinnering is leuk, maar niet als je 5 minuscule minuutjes geleden nog 60 gram havermout, een banaan en 2 lepels pindakaas hebt geïnhaleerd. Zoveel rust de extra speling in My Fitness Pal mij gaf, zoveel onrust bezorgde de hoeveelheid voeding die ik op een dag binnen moest krijgen mij. Mijn omgeving viel dit ook op. De opmerking: ‘jeetje Lot, ga je dat ALLEMAAL opeten?’ was dagelijkse kost voor mij en werkte bést een beetje op mijn zenuwen. Was ik dan echt zo’n human elephant? Meer eten: ik vond het ontzettend moeilijk. Waarom? Omdat ik ervoor koos om het zo clean mogelijk te houden en daardoor hele pakken zilvervliesrijst, kilo’s kipfilet en oneindig veel sperziebonen en broccoli moest overmeesteren. Daarnaast voelde het voor mij alsof ik al mijn zuurverdiende progressie eigenhandig aan het molesteren was. Ja, dat eten was oprecht één grote mindfuck. Werd dit minder gedurende de dagen vorderde? Mijn eerlijke antwoord is NEE. Ik heb die tweeënhalve maand lang tijdens iedere maaltijd gedacht: ‘Misschien moet ik gewoon stiekem wat grammetjes eten in mijn mouwen verstoppen en dit dan later op de avond in de prullenbak gooien.’ Soms dacht ik: ‘Morgen stop ik er écht mee.’. Maar wat heeft ervoor gezorgd dat ik tóch door gezet heb?

Quitters never win!

Heel mijn leven begin ik al aan nieuwe dingen die op dát betreffende moment een goed idee lijken: een beetje impulsief ben ik namelijk wel! Na een aantal weken, dagen of zelfs uren kom ik vervolgens tot de conclusie dat het niet helemaal gaat zoals ik eigenlijk in mijn hoofd had. Eindstand: dan kap ik ermee en begin ik weer aan iets nieuws. Deze vicieuze cirkel voltrok zich al toen ik nog maar net zindelijk was en 90% van mijn dagen om mijn moeder riep. Ik begon dan aan een kleurplaat, vond hem niet mooi, gooide hem vervolgens verfrommeld in de prullenbak en begon gewoon opnieuw aan dezelfde rotte kleurplaat. Waarom? Als kleine kleuter was ik blijkbaar al onwijs perfectionistisch en maakte ik mijzelf succesvol door de ‘moeilijke’ dingen uit de weg te gaan. Ik realiseerde me dat bovenstaande gedachtes, die mij gedurende mijn hele bulkperiode bezig hebben gehouden, mij op hetzelfde doodlopende pad probeerden te sturen. Ze fluisterden mij in dat het veel beter was om gewoon weer terug te gaan naar mijn ‘veilige’ calorieën-aantal. Een aantal waarop ik mij goed voel in mijn eigen lichaam, omdat ik weet dat ik op die manier zéker niet weer mijn 30 kilo zwaardere zelf zou worden. Een aantal dat ervoor zorgt dat je in je comfortzone blijft, waar de spanning van een uitdaging je never nooit kan bereiken. Heel eerlijk klinkt dat best aantrekkelijk, maar ik had mijzelf beloofd om juist uit die comfortzone te stappen. Ik had beloofd om mezelf uit te dagen door doelgericht te gaan werken aan een betere versie van mezelf. Dus: daar ging ik. Keer op keer overtuigde ik de anti-gedachtes dat ik deze keer mijn kleurplaat wel af zou maken. Hoe moeilijk het ook zou zijn. And you know what? Ik bleek een ware Picasso!

Go hard or go home

Dag in, dag uit prepte ik netjes mijn bakjes en inhaleerde ik pardoes 2500 kcal. Ik kreeg het voor elkaar om het proces steeds beter te accepteren en zette mijn eindeloze hoeveelheid voedsel om in serieuze gains. Mijn trainingen gingen beter dan ooit en ik had energie voor tien. Voor dit laatste ben ik mijn bulk zelfs dankbaar. Ik had anders nooit geweten dat ik mijn PR’s met 10kg per keer kon verbeteren. Ik had anders nooit geweten dat er ergens in mij nog een verborgen lade zat die compleet gevuld is met een portie extreme girlpower. Voor het eerst in mijn Fit Girl carrière had ik oprecht het idee dat IK de touwtjes in handen had. Zo trainde ik bijvoorbeeld twee keer per week mijn billen en gaf ik mijn bovenlichaam ook wat extra volume mee. Tot slot maakte ik niet alleen fysieke gains, maar kreeg ik ook nog een flinke dosis extra zelfvertrouwen. Nee, niet vanwege mijn lichaam gezien alle cijfertjes alleen maar omhoog kropen. Ik kreeg meer vertrouwen in mijn eigen kunnen. Waar ik voorheen altijd maar 30 kilo op mijn barbell schoof omdat ik bang was dat ik anders niet meer omhoog zou komen, verdubbelde ik dat gewicht nu omdat ik wist dat ik het aan zou kunnen. Na deze trainingen had ik echt het gevoel dat ik wat had gedaan: ik was en ben trots op mijzelf!

bulken bulken

Conclusie: de afgelopen tweeënhalve maand waren zwaar, heel zwaar. Ik ben 7% in vetpercentage gestegen en 3 kilo aangekomen waarvan 1,2 kilo spier. Was het het waard? Jazeker! Ik vind het hele ‘bodybuilding’ proces onwijs fascinerend, want hoe je het wend of keert: JIJ kunt je lichaam shapen. Ga ik het nog een keer doen? You bet i am! Volgende winter ga ik weer alles op alles zetten om mijn shape te verbeteren, maar nu eerst: terug naar mijn cutleven!

Heb jij deze wintermaanden ook gebulkt? Deel dan jouw ervaring in de reacties, ik ben ontzettend benieuwd! And last but not least: ben jij nieuwsgierig naar hoe ik het cutten ga aanpakken? Stay tuned!

Liefs,

Lot (@lifewithlot)

Ready, set, SHAPE: bulken!

Bodybuilding. Laat het woord even op je inwerken en laat je verbeelding de vrije loop. Spierballen van steen, aderkruispunten waar de ANWB-wegenkaarten een puntje aan kunnen zuigen, een zonnebank-kleurtje vergelijkbaar met die van een oempaloempa & 24/7 ijzer krullen en basmati-rijst eten: een kleine greep uit de meest genoemde en inmiddels al lang achterhaalde associaties. Achterhaald ja. Want bodybuilding anno 2016 is hotter dan ooit! Logisch eigenlijk, want als je het letterlijk vertaald is het gewoon het bouwen van een lichaam zoals JIJ dat wil. JIJ bent de Michelangelo in dit verhaal, en zeg nou eens eerlijk….. wie wil dat nou niet?

Nieuwe hype

Fit Guy Ewout schreef er al over in zijn brief naar Fit Girl Anna; tegenwoordig zijn bikinifitness wedstrijden niet meer uit het social media beeld weg te denken. Uiteraard heb ik daar ook een ongezouten mening over, daar vroeg Ewout tenslotte om. Ik vind de bikini fitness atleten, want dat zijn het écht, ontzettend stoer en mega bad-ass. Het kost ontzettend veel discipline en doorzettingsvermogen om zo’n shape te bereiken en het is, naar mijn mening, zéker niet voor iedereen weg gelegd. Als fervent-instagrammer heb ik de bikini fitness-journeys van onder andere Lienke (van @deargoodmorning) en Larissa op de voet gevolgd EN bewonderd. Maanden lang werken ze naar dat ene doel toe en shapen ze hun lichaam, als ware kunstenaressen. De pure toewijding straalt er vanaf en als je het mij vraagt is toewijding, of je nou postzegels spaart of voor een bikini-fitnesswedstrijd traint, een van de mooiste eigenschappen die je kunt hebben. Pure toewijding inspireert, motiveert en creëert kennelijk ook een hype. Het valt inderdaad te betwijfelen of deze hype wel zo geschikt is voor het grote publiek, maar dat even terzijde: ik dwaal namelijk af.

Wat ik eigenlijk wil zeggen….

… is dat ik body building, het shapen van je lichaam, een ontzettend interessant proces vind. Zo interessant, dat ik na jaaaaaaarenlang ‘diëten’ & afvallen heb besloten om uit mijn comfort zone te stappen: ik ga mijn body builden, mijn droomlijf bouwen. Begrijp me niet verkeerd, ik klaag ABSoluut niet over mijn lichaam, maar ik voel dat ik meer kan: ik wil nog sterker worden en ervaren wat deze nieuwe uitdaging voor mij kan betekenen. Mijn StrongFit proces heeft mij zoveel vertrouwen gegeven in mijzelf, dat ik deze stap durf te nemen. Want hoe tegenstrijdig en spannend is het om, na jaren lang afvallen en werken voor het lichaam wat je nu EINDELIJK hebt, er vervolgens voor te kiezen om weer meer te gaan eten. Om weer aan te gaan komen in spieren, maar onvermijdelijk ook in vet. Juist. Ik heb het over het in de fitness-wereld welbekende begrip ‘bulken’, en ik vind het rete spannend. In mijn StrongFit review kon je lezen dat ik mijn journey geëindigd ben op 1600 kcal per dag (macro verhouding 30/30/40). Omdat ik een behoorlijke tijd op die 1600 ben blijven hangen, stagneerde mijn progressie en kwam ik geen centimeter meer vooruit. Logisch eigenlijk, mijn lichaam heeft namelijk al bijna twee jaar te kampen met een negatieve energiebalans. Na een aantal ‘ja-zeggen-nee-doen’-weekjes heb ik uiteindelijk de stap durven zetten om mijn calorie-inname te verhogen. Met mijn trouwe maat My Fitness Pal aan mijn zijde, was ik vastberaden dat ik dit varkentje eens zou gaan wassen: bulk, i’m going to kill u!

So far, so good…

Momenteel bevind ik me in week 4 van mijn ‘reverse diet’. De term verklaart zichzelf eigenlijk al, het is namelijk het omgekeerde proces van het diëten. Hierboven vertelde ik al dat ik een enorm lange tijd in een negatieve energiebalans heb gezeten, ookwel een calorie restrictie genoemd waarbij je je calorie-inname beperkt. Ik verhoog mijn mijn calorie-inname in kleine stapjes, zodat ik de veranderingen in bijvoorbeeld mijn gewicht beter kan bijhouden. Ik heb eigenlijk altijd op 1600, of zelfs minder, calorieën per dag geleefd en weet dus niet waar mijn negatieve energiebalans eindigt. Dit punt, het punt waarop je evenveel binnenkrijgt als dat je verbrand op een dag, wordt ook wel je onderhoudsniveau of maintenance genoemd. Dit punt is bij iedereen verschillend.

De eerste week heb ik mijn inname op 1600 kcal gehouden en mijn macro-verhouding veranderd naar 40% koolhydraten, 30% vetten en 30% eiwitten. In die week merkte ik dat ik weer gewicht begon te verliezen en nog wat droger werd. Ook in week 2, waarin ik op 1700 kcal zat, viel ik nog steeds af. In deze eerste twee weken voelde het voor mij ook meteen als bulken. Als een of andere human elephant lepelde ik iedere dag mijn bakje kip, rijst en boontjes leeg en at ik verschillende rijkelijk belegde boterhammen. Hoewel mijn vetpercentage nog even snel de benen nam, begonnen mijn spieren juist steeds voller te worden. Ik heb mijzelf meerdere malen hardop afgevraagd waarom ik hier nog niet eerder aan begonnen was, want meer eten en afvallen: SCORE!

Week 3 naderde en zonder enige moeite wijzigde ik mijn calorieëndoel in MFP naar 1800. Waar de afgelopen weken zo vlot en vlekkeloos waren verlopen, ging deze week iets minder voorspoedig. Mijn gewicht bleef gelijk, maar ik spotte toch wat muisstil teruggeslopen vetjes. Mijn strakke ochtend-shape maaktte plaats voor mijn voormalige avond-shape en is tot op de dag van vandaag nog niet terug gekeerd. Eerlijk? Ik baalde, ondanks dat ik wist dat dit onvermijdelijk was. Ik antwoordde op deze verandering door harder te gaan trainen: omhoog met dat gewicht. De ene verbazing na de andere wanneer ik mijn eigen voormalige PR’s met 10kg versloeg. Mijn hoofd verafschuwde de calorieën die ervoor gezorgd hadden dat ik weer aangekomen was, maar mijn lichaam? Mijn lichaam hield ervan, verwelkomde ze en vierde ze door het zetten van PR na PR. Ik sprak mezelf stevig toe: ‘Kom op Lot, niet zo miepen: het is voor een goed doel, je MOET minstens tot de 2000’. Dus ik beet me vast, en ik beet hard. Inmiddels heb ik die 2000 kcal gehaald en voel ik me door het vele eten nog steeds een human elephant. Een human elephant wiens billen en spierballen groeien als kool. Een human elephant die PR na PR neerzet.

bulken

Ik zal mijn reverse diet nog voortzetten tot eind februari en houd jullie uiteraard op de hoogte van mijn progress! Uiteraard kun je mijn proces ook volgen via mijn instagram @lifewithlot. Heb jij ook ervaring met reverse dieting en/of bulken? Dan ben ik ontzettend benieuwd naar jouw verhaal! Je kunt hieronder een reactie plaatsen, zo kunnen al onze mede Fit Girls het ook lezen.

Anna, doe jij binnenkort ook mee aan een bikiniwedstrijd?

Anna en Ewout schrijven brieven aan elkaar, waarin ze iedere keer een prangende vraag, dilemma of frustratie beschouwen. Ewout vanuit het unieke oogpunt van de man, Anna op haar beurt vanuit het weergaloze oogpunt van de vrouw. Helemaal begrijpen zullen ze elkaar nooit, maar toch doen ze een poging. Niet geschoten is altijd mis! Dus als je prangende vragen, levenskwesties of dilemma’s hebt, leg ze aan ons voor in de comments hieronder. Schunnig, gênant en provocerend; Anna en Ewout deinzen nergens voor terug!

Hey-hoi Anna,

Fit zijn is superhip. De blogs en communities schieten als in kokosolie gebakken paddenstoelen uit de grond. Je gaat iedere werkdag naar de gym om als een verkapte cowgirl kettlebells boven je hoofd te slingeren, en in het weekend sta je als een drachtig paard de longen uit je lijf te hijgen op een crosstrainer. Eenmaal weer thuis mik je snel een eiwit-shake achterover en bak je smeuïge bananen-pannenkoekjes of een vezelrijke kwarktaart. Als je dit twee jaar hebt volgehouden dan is het tijd voor de volgende stap: een bikiniwedstrijd.

Dat iedereen steeds gezonder en bewuster gaat leven vind ik een hele goede ontwikkeling. Daarmee behoren foute hobby’s zoals sabbelen aan kankerstokjes en comazuipen hopelijk definitief tot het verleden. Ik vind dat we best goed bezig zijn met z’n allen! Hebberig dat we zijn willen wij mensen altijd meer. Fit zijn alleen is inmiddels al niet meer genoeg. Steeds meer ‘fitties’ zoeken het hogerop en schrijven zich massaal in voor een bikini-wedstrijd. Iets wat tot voor kort enkel was weggelegd voor een klein gezelschap en waar naar mijn weten een redelijk taboe op rustte. Een fascinerende verschuiving in de fitnesswereld.

 

Tussen de foto’s met bakjes vetvrije Griekse yoghurt en (zeer interessante) bil progressies door zie ik steeds vaker glinsterende kralen bikini’s en oranje gespoten gezichten voorbijkomen in mijn Instagram tijdlijn. Of ik het mooi vind doet er niet zo zeer toe. Maar deze wereld is ver weg van wat natuurlijk is. Het is opvallend dat steeds meer mensen, en vooral ook meisjes (iets met emancipatie), zich wagen aan deze vorm van fitness. Niet gek als bekende Instagrammers zich hier mee gaan bemoeien en de wedstrijden populairder maken. Als zelfs RTL Boulevard er een item over maakt, dan is het serieuze shit hoor. Ik ga alvast een bikini shoppen!

Kneiter veel eten en trainen om aan te komen in spiermassa en vervolgens weer heel veel afvallen om je spierbundels goed zichtbaar te maken. Er komt behoorlijk wat bij kijken, waarvan ik de helft niet eens weet, maar wel veel respect voor heb. De discipline en doorzettingskracht is enorm. Dat de modellen hun wedstrijdvorm maar enkele dagen kunnen vasthouden omdat ze zo laag in hun vetpercentage zitten vind ik echter wat unheimisch. Ik vraag me af of deze toch lichtelijk obsessieve manier van met je lichaam bezig zijn nog echt zo gezond is. Je vraagt ontzettend veel van je lichaam en zoekt je absolute grens op.

 

Ik vind het een fascinerende wereld, maar toch zul je mij nooit in een string op het podium zien shinen. Hooguit op een uit de hand gelopen vrijgezellenfeestje. En daarnaast matched oranje helemaal niet goed bij de kleur van mijn ogen. Nu voel je hem waarschijnlijk al aankomen Anna: sta jij binnenkort ook in een string op het podium? Glinsterende bikini aan en een lekker kleurtje op? Dan kom ik zeker kijken!

Ciao Ewout

P.s. ik ben ook heel benieuwd hoe andere Fit Girls deze nieuwe trend zien. Ongezouten meningen, kom maar door!

Benieuwd naar Anna’s antwoord? Lees het hier.