Zo verliep Nathalie’s halve marathon

Na 2,5 jaar was het dan eindelijk zo ver: mijn tweede halve marathon. 21,1 kilometer. Ik deed mee aan de Drechtstadloop in Dordrecht. Benieuwd hoe dat me is vergaan? Lees snel verder!

Ik ontbijt met een flinke kom havermout. Ik lunch uitgebreid met 3 pannenkoeken met stroop. Koolhydraten! Ruim van te voren vertrekken we richting het centrum van Dordrecht. Voordat we in de auto stappen check ik meerdere keren mijn checklist als voorbereiding op de halve marathon. Ik heb alles bij me.

We wandelen een stuk door het mooie centrum richting de start. Eenmaal daar aangekomen doe ik snel een dixi-stop, ik eet mijn banaan, spelt mijn startnummer op en doe mijn jasje uit.

De weersverwachting was ontzettend slecht (lees: regen, wind… typisch herfstweer). Gelukkig valt dit erg mee. Het waait lang niet zo hard als voorspelt, en het zonnetje laat zich ook af en toe zien. Regenen doet het niet. Maar in het startvak heb ik het toch wel wat koud in mijn t-shirt. Om 10 over half 3 klinkt dan eindelijk het startschot. Wij staan helemaal achterin het startvak en moeten dus even wachten tot we van start kunnen.

Opnieuw ga ik de fout in door veel te snel te starten. Sneller zelfs dan bij mijn vorige halve marathon. Na ongeveer een kilometer staan mijn ouders er om mij aan te moedigen. Ik zwaai enthousiast en neem dan toch wat gas terug. Tot kilometer 4 blijft mijn gemiddelde pace rond de 5’20” hangen. Onder mijn vorige halve marathontijd. Even hoop ik dat ik dit vol kan houden, maar al snel merk ik dat ik langzamer ga lopen.

Niet erg. Mijn doel is onder de 2 uur lopen en dat is nog haalbaar. Rond kilometer 9 begin ik het zwaarder te krijgen. Bij iedere afstand heb ik het net voor de helft zwaar. Het idee dat je nog verder moet dan de afstand die je al hebt afgelegd is zwaar. Ik ben dan ook blij als ik over de helft ben!

Ondertussen lopen we over een dijk aan de buitenkant van Dordrecht. Wat een mooi parcours! Het wisselvallige herfstweer zorgt meerdere keren voor een prachtige regenboog onderweg. Tussen het zweten door voor mij echte geluksmomentjes. Wat minder fijn is, is de wind die op de dijk vrij spel heeft. Geen volle tegenwind, maar toch pittig. En dat zo’n 10 kilometer lang…

Credits: Fotografie Zenta

Van kilometer 10 tot 15 gaat het oké. Ik hoop nog op een runners high, maar die komt niet. Gelukkig had ik van te voren al verwacht dat ik het zwaar zou krijgen, maar ik kan dit. Ondertussen gaat mijn gemiddelde snelheid nog altijd langzaam omhoog. Mijn verwachte eindtijd ligt nu net onder de 2 uur. Het tempo moet dus toch weer iets omhoog.

Ik ben blij als ik het 15 kilometer bordje passeer. Het gaat goed! Hier is het laatste waterpunt. Bij de vorige twee waterpunten ben ik heel kort gestopt en heb ik snel een of twee slokjes gedronken. Gelukkig zie ik nu op tijd dat het waterpunt eraan komt. Eindelijk heb ik het advies van Annexeren opgevolgd: ik heb rietjes meegenomen. Ik pak een bekertje water aan, stop het rietje erin en kan al rennend het bekertje helemaal leeg drinken! Wat een top idee! Geen verlies van tijd, geen geknoei met water en niet onbelangrijk: ik verslik me niet… Door rennen en ondertussen drinken. Rietjes staan vanaf nu op mijn inpaklijstje.

Credits: Ineke Huijsdens

Op naar de 18 kilometer. Mijn verste afstand tijdens het trainen. Ondertussen lopen we door het Wantijpark en brengt de route ons terug richting het centrum. Ik verwacht mijn ouders opnieuw langs de kant te zien rond kilometer 20. Ze staan er al iets eerder en wat ben ik blij als ik ze zie! Wat geeft het toch altijd een boost als je bekende ziet! Ik zwaai en lach en weet dat het nu nog maar een “klein” stukje naar de finish is. Mijn verwachte eindtijd ligt nog altijd net onder de 2 uur. Nog even doorzetten dus.

Ik ren het centrum in en er komen weer steeds meer supporters langs de kant. Onderweg staan ook erg veel fotografen. Een van de fotografen staat bij een meisje met een bord met de tekst ‘Tik aan voor extra kracht!’. Ik tik het bord aan. Dit geeft het laatste beetje energie dat ik nodig heb. Nog maar een kilometer. Ik draai het centrum in. De finish komt nu wel heel dichtbij. Tijd voor een laatste eindsprint! Langs de kant staat mijn vriend me aan te moedigen. Ik finish onder de 2 uur. Dankbaar neem ik mijn medaille en een flesje energiedrank in ontvangst.

https://www.instagram.com/p/Ba1zspLjYOS/?taken-by=nathalie2605

Na de finish komt mijn vriend me tegemoet. Het eerste dat hij vraagt is of ik het heb gehaald om binnen 2 uur te finishen. Yessss! Ik ben gefinisht met een officiële tijd van 1:59:27. Zelf is heeft hij met een tijd van 1:36:56 opnieuw een PR gelopen. Zo trots!! De hele weg terug naar de auto houd ik mijn medaille vast. Na 2,5 jaar heb ik eindelijk weer een halve marathon kunnen lopen!

Mijn doel is gehaald. Gek genoeg dringt dat nog niet helemaal door. Ik heb het zwaar gehad en me afgevraagd waarom ik dit doe. Toch ben ik al direct nadat ik de finish over kom aan het dromen over volgende doelen. Wat die zijn houd je van me tegoed. Eerst nog even nagenieten van deze mijlpaal! Iedereen bedankt voor de succeswensen en felicitaties op Instagram. Zo leuk!

Wil je meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me op Instagram op @Nathalie2605.

Credits headerafbeelding: Anouk Hienekamp

Nathalie’s voorbereiding voor de halve marathon

Aanstaande zondag loop ik na 2,5 jaar mijn tweede halve marathon: de Drechtstadloop in Dordrecht. Benieuwd of ik klaar ben voor die 21,1 kilometer? Ik vertel je graag alles over mijn trainingen en voorbereidingen.

Eerst even een terugblik op mijn eerste halve marathon: de CPC Loop in Den Haag. Op 8 maart 2015 vloog ik door de straten en langs het strand van het mooie Den Haag. Ik vloog letterlijk, want er is niet een foto waar ik met mijn voeten de grond raak… Ik weet niet of mijn tweede halve marathon deze ervaring gaat evenaren, maar ik ben al wat blij als ik die afstand weer kan lopen! Toen ik begin van dit jaar (na bijna 2 jaar tobben) bij de fysio binnenstapte was ik het vertrouwen in mijn benen helemaal kwijt. Ik dacht niet dat ik ooit nog van die blessure af zou komen. Look at me now!

Mijn trainingsschema

Na de Dam tot Damloop liep ik 10 kilometer tijdens de Singelloop Breda (een PR!!), 16,1 kilometer in de stromende regen met het grootste gedeelte tegenwind tijdens de Molenloop en de Rotterdam Night Run van 8 kilometer. Omdat ik bij de meeste events wat harder heb gelopen dan ik normaal zou doen duurde het herstellen vaak ook langer. Het was dus af en toe wat puzzelen met mijn trainingsschema. Ik heb nog twee duurlopen zelfstandig gelopen en probeerde doordeweeks twee keer een kortere afstand te lopen. Hieronder mijn schema:

Mijn duurlopen

Ik houd van duurlopen. Na zo’n 6 kilometer kom ik echt lekker in het ritme en heb ik vaak het gevoel eeuwig door te kunnen rennen. Juist omdat het einde bij een duurloop erg ver weg is ben ik het grootste gedeelte van de tijd helemaal niet bezig met aftellen. Iets wat ik bij kortere lopen wel altijd doe.

Twee weken terug liep ik mijn langste duurloop. Het liefst wilde ik net als voor mijn vorige halve marathon een afstand van 20 kilometer lopen, maar omdat de Rotterdam Night Run die avond ervoor was besloot ik voor 18 kilometer te gaan. Ik ga goed van start, maar na ongeveer 12 kilometer begin ik die afstand van de avond ervoor flink in mijn benen te voelen. Mijn benen willen op dat moment ECHT niet meer. Vraag me niet hoe, maar ik ren door en stop pas als mijn horloge 18 kilometer aangeeft. O wat zijn mijn benen blij als ze eindelijk mogen stoppen met rennen!

https://www.instagram.com/p/BagmsqrDbju/?taken-by=nathalie2605

Laatste voorbereidingen

Deze week staan er nog twee korte loopjes op de planning: een 5 en 4 kilometer. Vooral rust is belangrijk. Dus: op tijd naar bed! Geen tv meer na 22:30 voor mij. Het startnummer is in huis, de pannenkoeken zijn ingeslagen en de inpaklijst is gemaakt. En dit staat op mijn lijstje:

  • Startnummer en speldjes: zonder mag ik tenslotte niet mee doen.
  • Elastiekjes: een must! + extra elastiekjes als reserve om mijn pols, want stel je voor dat het elastiekje in je haar breekt.
  • Banaantje: voor de laatste benodigde energie.
  • Wc papier: ik ben niet dol op dixies. Te lange rijen, meestal niet zo schoon en wc papier ontbreekt vaak. Dat laatste kan ik gelukkig zelf iets aan doen.
  • Flipbelt: pas aangeschaft en sindsdien zijn we onafscheidelijk tijdens het hardlopen.
  • Garmin Forerunner: super handig om continu mijn afstand en verwachte eindtijd in de gaten te kunnen houden.
  • Oordopjes: tijdens de Dam tot Damloop nam ik de verkeerde mee. Dit mag me niet nog een keer gebeuren.
  • Muziek: mijn hardloopplaylist geeft me zoveel energie! Mocht je nog tips hebben voor een lekker hardloopnummer, laat dan even een comment achter.
  • Haarlak: tijdens mijn laatste duurloop waaiden die vervelende korte plukjes haar de hele tijd in mijn gezicht. Vastplakken dus!

Heb je verder nog tips? Let me know! Het enige waar ik me deze week nog druk over moet maken is het weer en wat ik aan moet aankomende zondag.

Een PR?

Nee ik ga niet voor een PR. Tijdens mijn 1e halve marathon: de CPC Loop vloog ik over het parcours. Mijn officiële eindtijd was toen 1:53:07. Een pace van 5’22”. Ondertussen zijn we 2,5 jaar en veel blessure ellende verder. Ondanks dat het vertrouwen in mijn benen de afgelopen weken weer terug is gekomen, zie ik me zo’n tempo nog niet lopen. Laat staan 21,1 kilometer volhouden!! Het doel voor aanstaande zondag is het uitlopen van de halve marathon. Het liefst in een tijd onder de 2 uur. Dat PR komt nog wel eens! I promise.

Mijn eerste halve marathon was ik ontzettend zenuwachtig. Deze keer heb ik er wel vertrouwen in dat het goed komt. Niet te veel druk en vooral genieten! Maar misschien komen die zenuwen nog wel…

Vind je het leuk om te volgen? Dat kan via Instagram @Nathalie2605 en Strava