Volg Elise tijdens haar road to recovery

Hey there, Fit Girls! Mijn naam is Elise en ik ben vanaf heden de gloednieuwe gastblogger van FGC. Naast het schrijven van leuke en inspirerende lifestyle blogs zal ik jullie ook meenemen in mijn journey naar een nieuwe, energieke en vooral gezonde lifestyle. Tijd voor een introductie!

Hello, it’s me

Ik ben Elise, 19 jaar oud en ben eerstejaars studente communication science aan de universiteit van Twente in Enschede. Na te zijn opgegroeid in Volendam, heb ik anderhalf jaar geleden het vissersdorpje verlaten en ben ik nu te vinden in een studentenhuis samen met een grote hoop huisgenoten, op de altijd-bruisende campus van de University of Twente. In het dagelijkse leven zing ik, schrijf ik zo nu en dan mijn eigen nummers, lees ik boeken uit alle genres, schrijf wat hier en daar en heb ik een ontzettend grote liefde voor series. Ook heb ik grote passie voor hardlopen en een ambitie om spieren te gaan opbouwen met krachttraining. Daarnaast heb ik een haat-liefde verhouding met eten.  

road to recovery bakken

Anders gespecificeerd

Al sinds dat ik klein was, heb ik een onvoorwaardelijke liefde voor bakken, koken en leuke en gezonde recepten verzinnen. Bakdates met vriendinnen werden vaak genoeg ingepland en de keuken lag overhoop als ik weer eens voor mijn ouders en mijn broer kookte. De haatrelatie gaat helaas iets verder: ik heb namelijk al een langere tijd een eetstoornis anders gespecificeerd, wat inhoudt dat ik alle trekjes van de eetstoornis anorexia nervosa heb, maar voor die diagnose nog iets te veel weeg. Ha, die ironie! Na een korte ziekenhuisopname om op krachten te komen ging in mijn hoofd het roer om: er moet iets veranderen, hoe moeilijk het ook  gaat zijn.

Game on

Gelukkig houd ik wel van een uitdaging en heb ik voor mezelf een statement gemaakt: ik weiger namelijk dat deze stoornis mijn leven nog verder gaat overnemen en ga me de aankomende tijd bezig houden met mezelf, leuke en ontspannende bezigheden en mijn doelen realiseren.

Ik ga namelijk vanaf over twee weken, na 4 maanden maanden wachten, ein-de-lijk in behandeling! De intensieve behandeling zal zo’n drie tot negen maanden duren. Het feit dat ik de haat-relatie met eten hopelijk voorgoed de nek om kan draaien en dat ik ontzettend van sporten houdt, gaat mij hopelijk helpen in het creëren van een gezonde, energieke lifestyle.

Road to recovery

De realisatie en acceptatie is er momenteel nog niet helemaal, maar hoe ik mijn lichaam nu ervaar is een foute en negatieve perceptie. De afgelopen maanden heb een goed beeld kunnen scheppen van hoe ik mijn leven, lichaam en gedachtes op de juiste baan kan gaan zetten: Ik ga vanaf het begin beginnen. From scratch.

Een reset is drastisch nodig en daarom ga ik ontdekken wat qua eten en beweging voor mij werkt en een nieuw patroon qua beweging en voeding opbouwen. Mijn baseline vanaf nu is om gezond en gelukkig leven te leiden door middel van gezond eten, trainen en het gevecht met de negatieve gedachtes aan te gaan en te vervangen met positieve. Ondertussen kom ik gezellig bloggen op FGC, zowel lifestyle gerelateerd als hoe dit mij helpt tijdens mijn road to recovery.

Een liefde voor hardlopen

Vanaf dat ik jonger was, zag ik sporten als een manier van afvallen, maar juist de laatste maanden ben ik tot een conclusie gekomen, waardoor er een nieuwe wereld voor mij open ging:

Sporten niet alleen is om af te vallen, maar ook een activiteit is die je doet omdat er plezier in hebt en er voldoening uit haalt. Sinds een jaar heb ik dan ook een liefde opgebouwd voor sporten en actief bezig zijn. Voordat de eetstoornis me onderuit schopte, was ik bezig met het verbeteren van mijn hardlopen. Mijn passie hiervoor is sindsdien gegroeid en mijn persoonlijke doel voor aankomende maanden is dat ik weer kan/mag gaan trainen, zodat ik tijdens de studentenestafette  ‘De Batavierenrace’ aankomende april de 6,7 kilometer etappe kan gaan lopen en natuurlijk een goede tijd neerzetten. Ook wil ik graag beginnen met krachttraining en een booty creëeren waar je ‘u’ tegen zegt. Of dit allemaal realistisch is, weet ik niet. Maar hey, niet geschoten is altijd mis! 😉

Ook voor jou is het misschien een idee, als je niet lekker in je vel zit, om gewoon eens stil te staan, na te denken over jezelf, wat je nu eigenlijk wil en wáárom je je zo voelt. Hopelijk hebben je een beetje een beeld gekregen van wie ik ben. De aankomende tijd word een uitdaging, maar ik heb er zin en vertrouwen in om een nieuwe, positieve versie van mijn leven te beginnen door middel van gezond eten en sporten. Heb jij een eetstoornis of een ander soort moeilijke relatie met eten? Ik deel graag mijn ervaringen zodat we elkaar kunnen bemoedigen, motiveren en verder helpen. Samen zijn we sterker. En mocht je na het lezen van dit artikel vragen hebben, laat dan vooral een reactie achter bij de comments!

Met deze twee technieken kun je jouw relatie met eten verbeteren

Gezonde relatie eten

Hoe meer we leren over eten, hoe minder we weten hoe we het moeten doen lijkt wel. In de laatste jaren zijn steeds meer mensen zeer intensief bezig gegaan met hun voedingspatroon. Vegan, paleo, low-carb, low-fat; het zijn de nieuwe heilige huisjes en de aanhangers hebben elkaar de oorlog verklaard.

Een term die de laatste jaren dan ook steeds vaker genoemd wordt is orthorexia: een ziekelijke fixatie op zo gezond mogelijk eten. Alles wat als slecht eten wordt gezien, wordt als de pest gemeden. Ook moet er vaak in bepaalde tijdframes worden gegeten, om de spijsvertering op gang te gaan of spierverlies tegen te gaan. De tupperware bakjes met afgewogen hoeveelheden kipfilet en groenten worden overal mee naartoe gesleept en er wordt heel wat af gemealprept. Van relaxed eten is in ieder geval geen sprake meer.

Gelukkig zijn er ook tegenbewegingen aan het opkomen. Vandaag introduceer ik twee van die tegenbewegingen en leg ik uit hoe deze bewegingen jou kunnen helpen een écht gezonde relatie te krijgen met eten. Maak kennis met intermittent fasting en flexible dieting!

Gezonde relatie eten

Wat is intermittent fasting?

Intermittent fasting (IF) is eigenlijk niks meer dan het houden van vastenperiodes. In deze vastenperiodes eet je niks, of optioneel alleen pure vetten zoals boter of kokosolie. De periode waarin je vast kan flink variëren. Er zijn dan ook vele schema’s in de omloop! Het belangrijke punt hierbij is dat je jezelf niet gewoon uithongert: in de periodes dat je wél eet, is het belangrijk om genoeg calorieën binnen te krijgen om de rest van de dag op te kunnen teren. Een populair IF schema, waarbij je 16 uur lang vast, ziet er als volgt uit:

  • Tussen 12;00 en 13:00 eet je een maaltijd
  • Tussen 17:00 en 18:00 eet je een maaltijd
  • Tussen 19:00 en 20:00 eet je een maaltijd
  • Tussen 20:00 en 12:00 uur de volgende dag vast je

Wat levert dit o.a. op?
– Je lichaam leert weer hoe het vet moet verbranden in plaats van alleen suiker en wordt gevoeliger voor insuline. Dit heeft een positief effect op het menselijke groeihormoon en zorgt ervoor dat je stofwisseling versnelt, je makkelijker afvalt en de spierproductie toeneemt.
– Het heeft een positief effect op je cholesterol, triglyceridegehalte, allerlei soorten kanker, vaatziekten en hersenziekten.

Benieuwd hoe intermittent fasting in de praktijk gaat? Roos deelt haar ervaringen! >

Gezonde relatie eten

Wat is flexible dieting?

De gedachte achter flexible dieting (ook wel If It Fits Your Macros of IIFYM genoemd), is dat je jezelf wat meer mag laten gaan en dat je er vooral op let dat je de juiste macro’s binnen krijgt. De bedoeling is dat je ongeveer 80-90% van je macro’s invult met gezond ‘clean’ eten. De overige procenten mag je invullen met wat je maar wil, zolang het maar ongeveer in je macro’s past.

Wat dit oplevert?
Flexible dieting zorgt ervoor dat je niet obsessief met gezond eten bezig hoeft te zijn en zonder schuldgevoel je guilty pleasures kan blijven eten. Het idee hierachter is dat je minder cravings hebt en na het eten van iets ‘slechts’ niet meteen je hele dieet opgeeft of jezelf gaat straffen. Flexible dieting is bedoeld om een gezonde levensstijl op de lange termijn houdbaar te maken.

Gezonde relatie eten

Hoe pas je deze twee eetstijlen toe?

Hoe kun je deze twee begrippen nu toepassen om een wat meer relaxte manier van eten te krijgen? Mijn advies zou zijn om intermittent fasting en flexible dieting te combineren tot je een levensstijl hebt gevonden die bij jou past. Hierbij kun je de volgende stappen gebruiken:

  • Stap 1: Bepaal welke macro’s en calorieën je ongeveer wilt binnenkrijgen.
  • Stap 2: Eet een week lang wat je ongeveer denkt nodig te hebben en houd dit bij met een macro/calorieën tracker.
  • Stap 3: Kijk hoe je jouw eetpatroon ongeveer bij moet stellen om je macro’s/calorieën te halen en track eventueel nog even om te kijken of je nu ongeveer goed zit.
  • Stap 4: Laat het meten los. Vanaf nu ga je intuïtief eten, zowel qua macro’s als qua calorieën. Probeer over het algemeen gezond ‘nutrient dense’ eten te eten, maar sta jezelf ook guilty pleasures toe.
  • Stap 5: Introduceer het vasten wanneer je hier behoefte aan voelt. Sommige dagen wel vasten en sommige dagen niet? Prima. Straf jezelf niet als je het vasten minder lang volhoudt dan gepland en ga geen eten stouwen om maar aan je calorieën te komen. Sommige dagen is de caloriebehoefte nu eenmaal groter dan andere dagen.

Gezonde relatie eten

Deze stijl van eten komt eigenlijk vooral op één ding neer: doordat de basis gezond is, kun je jezelf best een taartje of bakje chips gunnen. Merk je dat je wat dikker wordt? Dan vast je wat vaker en/of eet je wat minder suiker. Kom je juist tekort? Dan kun je wat extra calorieën eten! Je houdt hierbij je lichaam gewoon een beetje in de gaten en kijkt hoe jij als individu op je voeding reageert. Niks punten tellen en kipfilet afwegen, maar gaandeweg ontdekken wat en hoeveel jouw lichaam nodig heeft! En die eetschema’s en trackers? Zie ze als zwembandjes. Ze zijn er om je op weg te helpen en zijn de eerste stap tot zelfstandig leren zwemmen!

Bron: Javier Molina via Unsplash (header), Monika Grabkowska,Yoori Koo & Stephanie McCabe via Unsplash (beeld)

Kun jij nog wel wat hulp gebruiken bij het opstellen van je macro’s en caloriebehoefte? Onze guides helpen je daarmee! Vind ze hier! >

Meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me dan op Instagram op @alixvanlanen.

‘Alle modellen hebben een eetstoornis’

modellen eetstoornis

‘Ze mogen zeker niks van je eten, Paultje?’ Het eerste wat er vaak aan mij wordt gevraagd als ik zeg dat ik modellen train. Waarop het antwoord als volgt is: nee, ze moeten wel zeer gezond en uitgebalanceerd eten. Men wil graag bevestiging van de vooroordelen en een soort geruststelling tegelijk. Het is blijkbaar fijn om te weten dat het ideaalbeeld alleen te bereiken is door ongezond en negatief gedrag, waarbij je de schuld van je eventuele eigen tekortkomingen altijd bij een ander zou kunnen leggen. Alle modellen hebben daarom anorexia of een andere eetstoornis. 

Althans als je de gemiddelde reaguurder op het internet/social media mag geloven. Tenslotte is de doorsnee mens cum laude afgestudeerd in de psychologie of neurowetenschap en kunnen we blij zijn met alle dokters die hun waardevolle informatie voornamelijk via social media, onderbuikgevoel en wikipedia hebben vergaard. Ik kan me hier mateloos aan ergeren en zwaar gefrustreerd over raken. Niet alleen omdat ik beter denk te weten, omdat ik de modellen zelf begeleid, maar ook omdat ik zelf sinds mijn elfde al een eetstoornis heb. Ik weet het namelijk beter!

Onder druk staan door de eisen van de modewereld

De eisen waar een fashion model aan dient te voldoen zijn streng, strikt en lijkt momenteel niet aan veel verandering onderhevig te zijn. Voor fashion shows worden sample sizes gebruikt, je weet wel die size zero. Die maten zijn uiteraard eens iets groter geweest en geef het een aantal jaren en misschien hebben we het er dan niet meer over. Kunnen we eindelijk weer de focus leggen op de meerderheid van de mens die te veel weegt.

Dit alles neemt niet weg dat jonge modellen onder grotere druk staan om dun te zijn en te blijven dan hun eigen peers. Sterker nog: uit onderzoek bleek dat Amerikaanse modellen dunner zijn dan 98% van de Amerikaanse vrouwen. In de mode-industrie kiest men het liefst voor een model dat van nature een slank lichaam heeft, dat maakt dat de modellen die dat van nature niet hebben sneller geneigd zijn tot extremer gedrag. Dat wil niet zeggen dat dat gedrag uitmondt in een eetstoornis. Verstoord of extreem eetgedrag is niet hetzelfde als een eetstoornis, maar begrijp me niet verkeerd, ook dit is natuurlijk niet oké.

Onderzoek naar eetstoornis onder modellen

Er is nog steeds geen onderzoek dat onomstotelijk bewijst dat modellen significant meer eetstoornissen/eetproblemen hebben dan andere vrouwen. Het idee dat dit wel zo is, wordt dus niet ondersteunt. Toch bleek in een Italiaans onderzoek dat modellen meer symptomen van eetproblemen lieten zien dan andere vrouwen en uit een onderzoek uit 2002 onder meerdere culturen leek ook hetzelfde naar voren te komen.

In een ander onderzoek in Londen in 2013 werden 52 professionele fashion modellen vergeleken met 51 non-modellen op het gebied van o.a. lichaamswaardering, de drive om dunner te zijn, gewichtdiscrepantie en dysfunctioneel handelen gericht op het uiterlijk. Daar bleek natuurlijk uit dat de modellen meer gedrag vertoonden om dunner te zijn en daartoe te handelen. Immers wordt dit ook van hen verwacht, omdat het een essentieel onderdeel is van hun werk.

Ook niet-modellen ontwikkelen eetproblemen

Toch zijn er meer vakgebieden waar vrouwen aan hoge lichamelijke eisen dienen te voldoen zoals in de topsport en in de danssector. Ook daar lijken de symptomen hoger te zijn dan bij de gemiddelde vrouw. Er zit dus een causaal verband tussen de omgeving en de drang en behoefte om aan een bepaald ideaalbeeld te voldoen. Toch heeft de meerderheid geen eetstoornissen of eetproblemen.

De druk van je omgeving, maar ook van social media en de maatschappij, kan dus een belangrijke factor zijn in het ontwikkelen van eetproblemen. Een eetstoornis wordt tegenwoordig sneller gezien als een ‘afwijking’ waar je mee geboren bent, maar die niet altijd tot uiting hoeft te komen. De laatste jaren maken wij in Nederland grote sprongen en werken veel modellenbureaus met coaches, trainers en diëtisten samen om hun modellen op een gezonde manier aan de maten te laten voldoen. Dat dit niet in andere landen gebeurt, staat buiten kijf. Wil je meer weten over anorexia, boulimia of andere eetproblemen/stoornissen lees dan HIER verder op de site van Novarum. Ook als je zelf denkt een eetprobleem te hebben of iemand denkt te kennen, lees dan eerst goed wat het precies inhoudt zodat je op de juiste en geïnformeerde manier kunt reageren.

Ik heb zelf geen moeite om het over mijn eetstoornis te hebben, dus mocht je iets aan mij willen vragen dan mag je ook mij altijd op mijn Insta een bericht sturen!

xoxo 

Paultje Column

P.S. Inge en ik hadden de grootste lol met bovenstaande foto, zelfspot heet dat!

Bronnen: 

  1. Bulimia Help http://www.bulimiahelp.org/book/bulimia-overview/bulimia-statistics 
  2. Lukacs-Marton, R., Vasarhelyi, E. and Szabo, P. (2008). Entrapped by the beauty Industry: eating and body attitudes of those working in the beauty industry. Psychiatry Hungarian, 23, (6), 455-63. 
  3. Mientka, M. (2013) `Models’ Recruited At Swedish Eating Disorders Clinic. April 20, 2013. Published: http://www.medicaldaily.com/models-recruited-swedish-eating-disorders-clinic-245142. 
  4. Preti, A., Usai, A., Miotto, P., Petretto, D., Masala, C., (2008). Eating Disorders Among Professional Fashion Models. Psychiatry Research 159, 1-2: 86-94. 
  5. Santonastaso, P., Mondini, S. & Favaro, A. (2002). Are Fashion Models a Group at Risk for Eating Disorders and Substance Abuse? Psychotherapy and Psychosomatics, 71 (3): 168-172. 
  6. Smolak L. (1996). National Eating Disorders Association/Next Door Neighbors puppet guide book. 
  7. Swarmi, V., & Szmigielska, E. (2013). Body Image Concerns in Professional Fashion Models: Are they an at-risk Group? Psychiatry Research, 207 (1-2), 113-117. 
  8. Treasure, J, L. Wack, E.R. Roberts, M.E. (2008) Models as a high-risk group: the Health Implications of a size zero culture. The British Journal of Psychiatry, 192, 243-244. Doi: 10.1192/bjp.bp.107.044164.