5 mythes over vetverlies

Over weinig dingen bestaan zoveel mythes als over vetverlies. De dieetgoeroe’s en gezondheidsclaims vliegen je om je oren. Als je het internet mag geloven kun je zelfs in twee weken enorm afvallen met allerlei detox theevariaties en pillen. Wie al meerdere diëten heeft geprobeerd, weet dat dit complete onzin is, en ook niet bepaald gezond. Om jou weer door de bomen het bos te laten zien, ontkrachten we graag de volgende mythes voor je!

Vetverlies mythes ontkracht

Mythe 1: Je moet veel eetmomenten inplannen

Hoe vaak je op een dag eet verandert werkelijk níks aan hoeveel calorieën je verbrandt. Je stofwisseling wordt niet trager als je minder vaak eet. Pas na 60 uur (2.5 dag) helemaal niks eten wordt je stofwisseling trager! Slecht idee dus om minder te gaan eten 🙁

Mythe 2: Je mag geen vet eten

Je bent wat je eet is alles behalve waar als het aankomt op vet. Laat die light producten vol troep staan, en kies júist voor de vettere variant. Goede vetten zitten vol vitamines en zorgen (samen met eiwitten) voor een verzadigd gevoel. Daarnaast zorgen vetten niet voor een insulinepiek- en dal en krijg je dus niet die beruchte after-dinnerdip en bijbehorende cravings.

Vetverlies mythes ontkracht

Mythe 3: Je moet veel cardio doen

Cardio is een manier om vet te verbranden, maar niet de enige manier, en ook zeker niet de beste manier. Met cardio daalt jouw vetpercentage dan wel, maar ook je spiermassa gaat een beetje achteruit. Als jij aan krachttraining doet, verbrandt je niet alleen calorieën, maar bouw je ook spieren op. Spieren die in rust óók calorieën verbranden. Krachttraining alleen is echter ook niet de beste manier om vet te verbranden. Een combinatie van cardio én krachttraining is de gezondste methode voor vetverlies. Zo train je je jouw hart en bloedvaten én bouw je spieren op!

Mythe 4: Je kunt plaatselijk vet verbranden

Laten we hier vooral kort en bondig over zijn: Nee, je kunt NIET plaatselijk vet verbranden. Als je vet verbrandt, wordt dit over je lichaam verspreid. Dus nee, met rugoefeningen verbrandt je geen rugvet en met buikoefeningen geen buikvet.

Vetverlies mythes ontkracht

 

Mythe 5: Je mag je ontbijt niet overslaan

Ook hier geldt: pas na 60 uur (2.5) dag wordt jouw stofwisseling trager. Maaltijden overslaan in de vorm van Intermittent fasting kan zelfs gunstig zijn voor je insulinegevoeligheid en vetverlies. Het is hierbij belangrijk dat je het niet verandert in een crashdieet maar tijdens je andere maaltijden wel genoeg calorieën binnen krijgt!

Bron: Tookapic & Pixabay via Pexels, Joseph Gonzalez via Unsplash (beeld)

Wil jij een gezondere relatie met eten krijgen? Zo bereik je dat met deze twee technieken! >

 

Wordt overgewicht geïdealiseerd?

crossfit training

De laatste paar maanden is er een hoop te doen over modellen met overgewicht. Geen plussize modellen, want die hebben over het algemeen geen overgewicht, maar echt modellen met een ongezond lichaamsgewicht. Velen zijn er heel enthousiast over. “Eindelijk die graatmagere modellen weg!” Toch is dit een ander uiterste dat veel vragen oproept. 

Inspiratie

Wellicht zijn jullie bekend met de Amerikaanse Tess Munster. Ze is een body positivity ambassador en beroemd fashion model. Ook is ze door Vogue Italia verkozen als grootste influential van de plus-size modellen. Ze inspireert talloze vrouwen met haar zelfbedachte hashtag #Effyourbeautystandards. Deze gaat volledig over het omarmen van je eigen lichaam en zelfverzekerd zijn. Hiermee inspireert ze vrouwen om het zelfde te doen als zij. Toch reageren mensen ook met veel kritiek op het model. Tess zou geen goed voorbeeld zijn omdat ze heel veel overgewicht heeft. En is dat niet net zo gevaarlijk als de ‘graatmagere’ modellen waar zo vaak kritiek op wordt gegeven? De Amerikaanse Steve Miller, a.k.a. de Simon Cowell van de afslank industrie, vindt het niet gek dat Tess zo populair is. Volgens hem zijn alle vrouwen die haar volgen in een ontkenningsfase over de gevaren van hun eigen overgewicht. Auw

Het verbaast mij nog steeds hoe mensen zo makkelijk dingen als ‘lijk’ of ‘bonestaak’ zeggen over een dunne vrouw. Maar iemand te dik noemen wordt al gauw als not-done beschouwd. Dit terwijl het net zo veel pijn kan doen om te horen van iemand. Helaas kan nog niet iedereen dat inzien.

Te dun, te dik, of ‘normaal’

De discussie tussen te dun, te dik, te donker of te licht is altijd een gevoelig onderwerp. Iedereen heeft een andere voorkeur. Veel fashion labels proberen nu ‘normale’ vrouwen in te zetten voor hun campagnes. Vrouwen met rondingen en hier en daar een laagje vet, bijvoorbeeld. Maar bij dit soort campagnes voelen vrouwen die een stuk dunner of dikker zijn zich zijn logischerwijs minder normaal. Het gaat eigenlijk om de manier waarop de reclamewereld juist die vrouwen bestempelt als normaal. Dunne vrouwen worden immers ook niet ‘dun’ genoemd en dikke vrouwen krijgen ook geen stempeltje. Het woord ‘normaal’ verwijst naar het feit dat de vrouwen er acceptabel uitzien en dit zorgt voor een nieuw probleem. Maar zou de reclamewereld niet eens moeten beginnen met het stoppen van stempels geven zoals ‘dun’, ‘plus-size’ en ‘normaal’.

Net zoals ondergewicht zorgt ook overgewicht voor grote hoeveelheid gezondheidsproblemen. Velen spreken van een trend die laat zien dat dik zijn normaal is. Dit vinden wij uiteraard zorgwekkend. Wat is er mis met een ‘gemiddeld’ postuur in combinatie met een sporten en een gebalanceerd dieet?

Wat denken jullie: Is dit een logisch tegengeluid of is er iets anders aan de gang?