Triathlon 010: I nailed it! BAM

YES I did it! Zaterdag 1 augustus kan in de boeken: mijn allereerste Triathlon is een feit en ik ben super TROTS, BLIJ, OPGELUCHT, ALLES! Wat een heerlijk gevoel is dat als je met een heerlijke dosis adrenaline start en daarna finisht en je vrienden en familie in de armen kan vliegen. De afgelopen dagen na de wedstrijd zat ik op een roze wolk en moest echt even bijkomen. Een mooi moment voor een flashback…

Rust & emoties

De week voorafgaand aan de raceday is een beetje een rare week, want na wekenlang trainen op een hoog intensief niveau moet je dat dan een beetje afbouwen om op die wedstrijd alles te kunnen geven. Zoals ik beschreef in mijn vorige blogpost had ik op woensdag mijn generale training gehad en daarmee was het dus basta… Ehmmmm, NOT, haha ik had per ongeluk expres mijn fiets op mijn werk laten staan en die kon ik dan net zo goed HARDLOPEND ophalen 🙂

Kortom, ik was inmiddels veel te actief geworden om stil te kunnen zitten. En natuurlijk liep de spanning lekker hoog op, dus mentaal was ik mezelf ook aan het klaarstomen. Dit resulteerde erin dat ieder gesprek dat ik had over de Triathlon ging… Jawel! I EAT, BREATH AND SLEEP Triathlon en was gewoon ready to go!

Foto week 6 fiets

Raceday

Ondanks dat ik pas in de wave zat van 14:00 uur wilde ik er ruim van tevoren zijn. De sfeer proeven, mijn voorgangers zien, voorbereiden, niks missen. Eigenlijk was ik gewoon NERVOUS as hell, want ik werd echt om 6:30u al wakker om vervolgens 4 keer mijn tas in en uit te pakken en 3 keer naar de wc te gaan… Nou, had ik dat alvast gehad 😉

Wat een heerlijk gevoel kreeg ik over me heen toen ik het wedstrijdterrein opliep: whaaaaaa, nu gaat het echt gebeuren! Ik zag mijn teammaatjes van Team Gers! en dan merk je wel die verbondenheid dat je ‘samen dit wel even gaat doen’… Ik hou zo van zulke dingen he. Dus hopla, het parcours verkennen, racefiets afstellen en omkleden om vervolgens met je hele startwave naar het zwemdek te gaan.

Pages: 1 2 3 4

Met een zwemdiploma A op weg naar de Triathlon….ik zeg TOPCHALLENGE!

Picture this: een klein meisje van een jaar of 5 met donker haar, lekkere bolle wangen, lief (soort van Dora), maar zodra ze het zwembad binnentreedt voor haar wekelijkse les schoolzwemmen zet ze het op een brullen dat de leeuwen in de dierentuin er niks bij zijn! Yep, that was ME….(sorry mam en de rest;). Zoals ik dus al in mijn eerste blog vertelde, heb ik deze hele exercitie voor de Triathlon gebombardeerd tot TRYOUTLON!

Tegen de tijd dat ik m’n A-diploma haalde waren we 1,5 jaar verder en was m’n moeder al lang blij dat ze dit wekelijkse stukje HORROR richting het zwembad met haar dochter niet meer hoefde af te leggen. Never again zei ze en zo kreeg ik ook m’n zin:), want laten we eerlijk zijn dat hele aan-en uitkleden met natte haren en al dat soort ongemakken is toch echt verschrikkelijk!

Een klein geheimpje: ik had zo geen zin in afzwemmen dat ik tijdens het afzwemmen mijn tenen stiekem op het randje onder het water zette toen we moesten watertrappelen….blij dat ze niks gezien hadden, haha, maar heb mijn watertrap-skills inmiddels goed gemaakt!

Foto week 3 watertrappelen

Maar ja, terwijl je dan in de tussentijd niks anders doet dan een beetje pootje baaien en watersporten tijdens je vakantie om alleen de verkoeling op te zoeken en na 27 jaar INEENS bedenkt om de Triathlon te doen, dan staat je wel wat te wachten ja……hahaha, slik!

Dreamteam

Goed, ik zou ik niet zijn als ik niet dacht: YES I CAN AND I WILL, dus let’s go! Ik ben het type ‘learning by doing’ en ‘in het diepe springen’, maar realiseer me wel dat techniek de basis is van alles en dat het heel verstandig is om je eigen dreamteam samen te stellen als je doelen wilt bereiken…..YOU NEVER WALK ALONE is een heelijk ‘plat’ liedje, maar hij klopt als een bus en is niet dus voor niets m’n lijflied:P

En wat een geluksvogel ben ik dat ik miss Madelon Baans ken van mijn crossfit trainingen bij Sixforty en aangezien zij supertof en lief is én ex-Olympisch zwemmer is, heb ik haar gevraagd of zij mij wat trainingen wilde geven en wat bleek: ik was niet de enige en mocht me dus voegen bij de zwemgroep Skills2Swim en had ik er weer 20 nieuwe triathlonmaatjes bij, joehoeeee!!!

 

Foto week 3 madelon uit water

 

“Laat me, laat me m’n eigen gang maar gaan!”

Muziek is naast voeding en reizen de rode draad in mijn leven en heb vaak dit soort muziekassociaties. Vorige week lazen jullie dat ik al een paar keer zelf aan de slag was gegaan met zwemmen en holy cow, wat een aparte gewaarwording was dat….

  1. In het kader van verwachtingsmanagement: het zwembad is VOL! Vrijzwemmen/baantjes trekken kan je bij het plaatselijke zwembad slechts in 1,5 uur. Dat betekent dat de hele freaking buurt dat ook moet en dus doet.
  2. Blijf relaxed. Je zwemt in principe baantjes achter elkaar, maar soms ook tegen je aan, of langs mekaar of onder je door (RAAR!), dus lekker doorzwemmen zit er niet echt in.
  3. Said it before, maar nogmaals: trek een ZWEMPAK AAN en geen bikini. Tegenwoordig ziet het gelukkig allemaal iets beter uit dan vroeger, ben een soort van blij met m’n Speedo:)
  4. Koop een ZWEMBRIL; is handig en zo heb je na het zwemmen minder last van rode ogen.
  5. Als je last van KRAMP hebt tijdens het zwemmen, dan heb je gewoon vette pech! Blijf hangen aan een touw, je voet flexen en hopen dat het snel overgaat.

Navel in, rug recht!

Ja en daar sta je dan, in je almost naked SPEEDO met je nieuwe zwemmaatjes langs de kant van het buitenzwembad bij Skilss2Swim….ben niet preuts ofzo, maar een beetje onwennig is het wel!

Maar oh yeah wat een heerlijke verademing is het om de basistechnieken te leren die je nodig hebt tijdens de Triathlon! Dus na een goede warming up hop hop het zwembad in. Deze handige en nuttige TIPS kregen wij van Madelon die je altijd moet gebruiken als je zwemt:

  • houdt je navel in en je rug recht (bekken naar voren)
  • bij de borstcrawl erop letten dat je niet te dicht bij je hoofd in het water steekt
  • handig om je slagen te tellen als je moet ademen
  • rustig blijven ademen
  • oefenen, oefenen, oefenen

Foto week 3 onder water arm

Miss Electric Boogie

Met dank aan Madelon ben ik een nickname rijker, namelijk Miss Electric Boogie, want ze stuurde ons met een kickboard het water in om vervolgens alleen door middel van je benen de overkant te bereiken. Ik zwom (tegen eigen verwachting in) als een MALLE bijna iedereen voorbij toen ze ons de tip gaf dat de beweging moest voelen als een ‘electric boogie’, hahaha…..ja dansen kan ik wel!

Inmiddels hebben we er al een paar zwemlessen op zitten en met het mooie weer in het vooruitzicht wordt het tijd om in echt open water te oefenen. Deze week pas ik mijn voeding aan en begin ik met mijn combinatietrainingen waarbij ik het hardlopen combineer met zwemmen of fietsen. Ik heb er net eentje gedaan en ik kan je vertellen dat ik nu weet wat SPAGHETTIBENEN zijn. Ben benieuwd wat jouw moeilijkste onderdeel is van de triathlon? Hoe vergaat het jou, let me know!