Bucketlist: Muay Thai training in Thailand

Muay Thai in Thailand

Thailand staat onder andere bekend om de tempels, de mooie eilanden, witte stranden, het lekkere eten… en Muay Thai! Muay Thai is een populaire vechtsport in Thailand. In Nederland boks ik zo’n 2 keer per week. Het volgen van een Muay Thai training in Thailand stond dan ook hoog op mijn bucketlist. Benieuwd of ik de trainingen heb overleefd?

Waar volg je Muay Thai?

In Thailand hangt het in de straten vol met posters van Muay Thai wedstrijden. Wil je zelf trainen? Dan raad ik je aan wat rond te vragen of op zoek te gaan op internet. Zo kwam ik op onze bestemming Koh Lanta uit bij de Lanta Muay Thai Academy. Op de Facebookpagina vond ik het trainingsschema. Iedere ochtend van 9:30 tot 11:00 uur is er een beginners/advanced training voor 400 Bath (ongeveer 10 euro). Wij zorgden er dus voor dat we iets over 9 uur bij de sportschool aankwamen. Zo konden we ons aanmelden en nog even de kat uit de boom kijken. Ervoor is namelijk al een training voor gevorderden.

De training

De Lanta Muay Thai Academy is overdekt, maar wel open aan de zijkanten. Als we eenmaal onze bandages om hebben start de warming up. We rennen rondjes, doen verschillende oefeningen en al snel heb ik een hoofd als een tomaat. Het is al goed warm! Dit wordt pittig. Na de warming up wordt er gevraagd wie de beginners zijn. Ik mag dan wel boksen in Nederland, maar steek toch braaf mijn hand op. Achteraf ben ik hier erg blij mee.

Samen met mijn vriend krijg ik een eigen Muay Thai trainer aangewezen. Drie andere beginners krijgen een tweede trainer toegewezen. De rest van de groep start met de overige trainers. Nee, aan trainers geen gebrek. Een uur lang oefenen we met onze trainer de verschillende stoten en trappen. Hij doet voor hoe het moet, dan zijn wij aan de beurt. De trainer geeft veel persoonlijke aandacht, let erg op techniek en heeft (niet onbelangrijk) veel geduld.

Die techniek…

Er komt heel wat bij kijken. Ik ben blij dat ik al wat ervaring heb met boksen, maar kom er al snel achter dat het bij Muay Thai vooral draait om trappen. Hoger trappen, heup meer indraaien, trappen met de buitenkant van mijn scheen, dekking hoog houden… Er is veel waar we aan moeten denken! Gelukkig is de trainer super aardig en neemt hij alle tijd om ons uitleg te geven en de techniek bij te spijkeren. Ik ben best een klungel en niet erg lenig, maar hij de trainer blijft geduldig en enthousiast! Het uur vliegt dan ook voorbij!

Na dit stuk afwisselend 1 op 1 trainen oefenen we nog met de hele groep op elkaar. Tot slot op de bokszakken. We sluiten af met buikspieroefeningen. Ik heb best wat buikspieroefeningen gedaan, maar deze zijn ZWAAR! We tellen omstebeurt af in onze eigen taal. Erg leuk al die verschillende talen door elkaar. Als ik als laatste met trillerige stem heb afgeteld van 10 tot 1 zit de training erop! Tijd voor de cooling down…

Muay Thai training

Later tijdens onze vakantie heb ik ook nog een training gevolgd bij de Chiangmai Muay Thai Gym. Ook hier kon je weer zo binnenlopen en meedoen. In deze gym wordt er vooral hard getraind, maar is er minder persoonlijke aandacht en focus op techniek.

Ga jij naar Thailand? Volg dan zeker een Muay Thai training! De Lanta Muay Thai Academy is echt een aanrader! Heb je geen bezoek aan Koh Lanta op de planning staan? Ga dan op internet op zoek naar een Muay Thai gym. Een super toffe ervaring die je niet wilt missen!

Wil je meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me op Instagram op @Nathalie2605.

Karlijn op Thaibokskamp: de allerlaatste week

thaibokskamp

Mijn laatste week is ingegaan, met nog twaalf trainingen te gaan begint het einde nu echt in zicht te komen, hoe erg ik het ook naar mijn zin heb. Waar ik me de afgelopen weken altijd bewust ben geweest van de risico’s op blessures en oververmoeidheid, laat ik die gedachten deze week varen. Onder het mom van hard gaan, geef ik iedere training alles wat ik heb en probeer ik echt alles uit deze laatste week te halen. Mijn spar sessies worden, met toestemming van mijn Thaise tegenstanders, harder en tijdens de drie rondes op de pads met de trainers worden er oneindige aantallen kicks van me verwacht en kan ik mijn handen niet laten zakken zonder hiervoor afgestraft te worden met een (gecontroleerde) tik in mijn gezicht. 

In de tegenaanval

In ruil voor mijn harde werken belonen de trainers me zo nu en dan met een welgemeend compliment. Nou zijn ze altijd al super supportive geweest en motiveren ze iedereen met positieve feedback, maar deze week is het anders. Een schouderklopje of een oprechte “Wow, really good Kay!” geven me weer nieuwe energie voor de volgende rondes. Mijn one-minute water breaks worden trouwens de helft van de tijd geïnterrumpeerd door aanvallen van trainers, waarop ik steevast in de tegenaanval ga. Keer op keer realiseer ik me net te laat dat ik het nooit van deze jongens ga winnen en dat ik beter gewoon mijn rust kan pakken. Vervolgens bij de volgende pauze counter ik weer een trap tegen mijn bovenbeen met een trap in de zij van een trainer, die dan mijn been pakt en me zonder verdere aankondiging op de grond mikt. Dit alles trouwens zonder kracht en met heel veel gelach van beide kanten.

thaibokskamp

De ring in

Veel mensen vragen me of ik na al dit trainen ook daadwerkelijk wil vechten. Het was nooit mijn intentie om daadwerkelijk te gaan vechten toen ik met kickboksen begon. Eerlijk gezegd vond ik sparren een hele lange tijd helemaal niks en noemde één van mijn trainers me zelfs knuffelbeer omdat mijn spar sessies altijd te lief en rustig waren. Maar zoals ik in mijn vorige blog al schreef begint het steeds meer te kriebelen om de ring in te gaan. Nou is het in Thailand mogelijk om op vrijwel ieder niveau te vechten en zou ik het nu best tegen een andere toerist op kunnen nemen, maar zo sta ik er niet in. Als ik vecht wil ik daar volledig klaar voor zijn, zowel fysiek als mentaal. Mijn trainers denken dat ik daarvoor nog twee maanden nodig zou hebben en dat vind ik een mooie schatting. De komende maanden ben ik echter aan het reizen, maar ik wil sowieso in 2017 die ring in. Als dat gebeurt, zullen jullie het ongetwijfeld meekrijgen.

Mijn tijd bij de Sumalee Boxing Gym zit er helaas op. Het waren vier fantastische weken waarin ik ontzettend veel heb geleerd, nieuwe spieren heb gekweekt, vriendschappen voor het leven heb gemaakt en van iedere dag heb genoten. Vond je het leuk om mijn blogs te lezen? Ik ga er ook na dit kamp gewoon mee door! En ben je zelf geïnspireerd geraakt om op Muay Thai kamp te gaan of een andere actieve reis te boeken? Er komt volgende week een blog met tips voor het boeken van zo’n sportieve reis. Bedankt voor het volgen van mijn avontuur!

Meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me dan op Instagram op @kayonherway

thaibokskamp

thaibokskamp

Karlijn op Thaibokskamp: week 3

thaibokskamp

Na een zondag waarop ik mijn dag volledig gestrekt in bed, in het zwembad, op de ligstoelen naast het zwembad en op de plofzakken in de yogastudio doorbracht is het tijd voor week drie. Omdat alles tot nu toe voor de wind is gegaan, heb ik een donkerbruin vermoeden dat week drie zwaarder gaat worden. Op maandagmiddag wordt dit vermoeden bevestigd als ik iets te vaak en te hard met mijn wreef tegen de zak en tegen de pads die de trainers omhoog houden aantrap. Het is de bedoeling dat je je scheenbeen gebruikt, maar dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. De volgende dagen train ik met verband en doe ik mijn rechter trappen zonder kracht. 

Dinsdagmiddag is de eerste keer dat ik er echt even klaar mee ben, ik sta als een natte washand tegen de zak aan te slaan en de trainer is not amused als ik alles wat ze me de afgelopen twee weken hebben geleerd vergeten lijk te zijn. “Come on woman heigh, what you do?!” Er zit maar één ding op, een rustdag nemen. Of tenminste… een rustochtend. Hoewel ik woensdagochtend al lang voor de half 8 training wakker ben, blijf ik in bed liggen. Ik rol mijn luxaflex omhoog en zie mijn buren hun handschoenen en bandages pakken en met flessen water onder hun arm naar de gym lopen. Daar lig ik dan, chillend in mijn bedje en ik voel me niet eens schuldig. Als ik na een tijdje besluit bij de training te gaan kijken, voel ik me misschien wel nog beter. 100 sit-ups, 20 burpees, 30 push-ups – ik stond erbij en ik keek ernaar.

Vorige week gemist? Lees hier week 2 van Karlijns avontuur >

thaibokskamp

Back in the game

Vanaf woensdagmiddag ben ik back in the game. Volledig opgeladen spar ik me helemaal suf, trap ik de zak zo hard als ik kan en maak ik bokscombinaties waarvan ik niet wist dat ik ze kon. De rest van de week leer ik veel nieuwe dingen terwijl mijn zelfvertrouwen groeit. Dat zelfvertrouwen is vervolgens de basis voor nog mooiere acties omdat je met geloof in jezelf een heel eind komt. Aan het einde van de week spar ik zelfs met trainers (lees: deze mannen hebben 200-300 wedstrijden op hun naam staan) en begin ik te dromen over het vechten van een serieuze wedstrijd, maar ik weet dat het daar nog een beetje te vroeg voor is.

Mijn ochtend ren routine zit er nog in en ik herken inmiddels iedereen die tussen half 7 en half 8 deze weg neemt. De vrouw met haar vier zoontjes op één scooter, de man die met zijn sikkel van boom naar boom fietst om er – zonder duidelijke reden – takken vanaf te zagen en alle mannen in paarse shirts (die op hun scooter onderweg zijn naar hetzelfde bedrijf in de haven) zeggen me allemaal gedag, terwijl ik er hijgend een “sawadee kha” uitpuf.

Nu ik op driekwart van mijn kamp ben, begint het einde te naderen. Het aftellen is begonnen maar ik wil hier nog helemaal niet weg. Het is altijd zo leuk tijdens de trainingen en het kamp is een beetje mijn thuis geworden. De vriendschap met andere gasten groeit en ik kan me geen dagen voorstellen waarop ik niet door 7 vriendelijk lachende trainers goedemorgen geheten word en vervolgens net zo vriendelijk lachend onderuit word gehaald – en iedere keer weer verbaasd met mijn rug op de mat beland. Om het vertrekken wat makkelijker te maken heb ik mezelf alvast beloofd dat ik hier snel terugkom.

Meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me dan op Instagram op @kayonherway

Karlijn op Thaibokskamp: week 2

thaibokskamp

De eerste week zit erop. Ik heb er elf trainingen opzitten en heb het ontzettend naar mijn zin. Buiten de trainingen chill ik met de andere gasten, die ik vrijwel dagelijks zie komen en gaan. Op zondag zijn we naar de Phi Phi eilanden geweest voor ultieme ontspanning waardoor ik op maandag weer volledig ben opgeladen voor de nieuwe week. 

Woman heigh

De trainingen zijn hetzelfde als in week 1 en ik merk aan mezelf dat ze me makkelijker afgaan. Conditioneel maak ik grote sprongen en inmiddels is er ook lichamelijk het één en ander te zien. Mijn biceps worden groter, wat niet verwonderlijk is met zo’n 150 push-ups per training. Op mijn onderarm verschijnen de eerste contouren van een triceps en op mijn buik en benen zie ik vet langzaam veranderen in spier, een leuke bijkomstigheid van al dat harde trainen. Ik ben inmiddels bevriend met alle trainers en weet precies wat ik bij welke trainer kan verwachten. De ene vraagt conditioneel het uiterste van me terwijl een ander juist technische hoogstandjes van me verwacht. ‘s Nachts word ik zo nu en dan trappend of slaand wakker en hoor ik de stemmen van de trainers echoën in mijn dromen; “Come on!”, “Twenty kicks”, “Uppercut, punch, left hook, punch”. Ze noemen me hier trouwens “Woman heigh” omdat ik met mijn 1.78m nogal boven de rest uit toren.

Hardlopen

Naast mijn twee trainingen per dag probeer ik mijn schema uit te breiden met hardloopsessies in de ochtend. De truc is om zodra de eerste zonnestralen tevoorschijn komen in de startblokken te staan om de hitte enigszins voor te blijven. Hoewel hardlopen niet mijn favoriete bezigheid is en de zon je vanaf het moment dat hij opkomt in de nek hijgt, maakt de prachtige hardlooproute veel goed. Rennend door de bananenplantages, langs een garnalenboerderij tot aan een klein authentiek haventje en dan weer terug met de Chinese tempel in het vizier die het eindpunt markeert, terwijl je de lokale bevolking langzaam wakker ziet worden en aan hun dag ziet beginnen, geeft iedere dag weer voldoening.  Hoewel ik het deze week nog om de dag doe wil ik vanaf volgende week iedere dag 6km rennen.

thaibokskamp

Muay Thai

Na de trainingen van maandag vertrekken we met alle trainers en leerlingen naar het Patong Boxing Stadium, waar twee van ons zich moeten laten gelden in de ring. Ik ben nog nooit naar een Muay Thai gevecht geweest en ben best wel hyped. De eerste wedstrijd gaat tussen twee jongetjes van een jaar of 11. Hoewel het er hard aan toe gaat, voelt het heel respectvol. Aan het begin van iedere wedstrijd wordt de Wai Khru ceremonie gedaan, een soort dans die tegelijkertijd als warming up functioneert. Tijdens het hele gevecht wordt er live Thaise muziek gespeeld, die aan het begin vooral klinkt als het gezoem van honderden muggen in je oor, maar waar je snel aan went. Gevecht 6 is van ons. Trainer Max komt zelfvezekerd binnen en wij joelen hem zijn wedstrijd door, 5 rondes, 3 minuten per ronde. Het is onbeschrijfelijk hoe vermoeiend dat moet zijn. Max wint duidelijk op punten en de sfeer op onze tribune zit er goed in. Het laatste gevecht van de avond is het meest spectaculaire: Sumalee vechter Gustavo komt de ring in en slaat binnen anderhalve minuut zijn tegenstander knock-out met een linkerhoek. Iedereen is in extase en we gaan die avond tot in de late uurtjes door met het vieren van deze overwinningen.

Als ik de volgende dag om 7.30 zonder slaap en met alcohol in mijn bloed aan mijn training begin, weet ik dat dit niet de meest verstandige keuze was, maar leuk was het wel. Woensdag slaap ik tussen de trainingen door wat uren bij op het strand en de rest van de week train ik hard mee. Na een sparring sessie met een Thaise vechtster is mijn linker bovenbeen donkerbruin/paars/blauw. Ik kan niet meer de straat op zonder dat iemand me verwondert aankijkt of roept “you boxing, no good, you stop!”. Maar eerlijk gezegd doet het niet echt veel pijn, zolang ik er maar geen nieuwe trappen tegenaan krijg. Maar dat is iets wat de trainers zo nu en dan lijken te vergeten. 😉

Nu ik halverwege mijn tijd hier ben kan ik met zekerheid zeggen dat het een ontzettend goede keuze was om hier vier weken te komen. Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad en moet er niet aan denken om hier weg te gaan.

Meer van mij zien? Lees dan al mijn artikelen of volg me dan op Instagram op @kayonherway

Karlijn op Thaibokskamp: Week 1

thaibokskamp

Het is half vier ‘s middags als ik onder de douche spring bij het zwembad. Een mix van zonnebrand, anti-muggenspray, tijgerbalsem en zweet druipt van me af het doucheputje in. Langzamerhand zie ik de andere gasten van de Sumalee Boxing Gym uit hun kamers komen. Ze pakken hun sportkleding van de droogrekken in de zon en rollen hun bandages op. Na mijn heerlijke douche, die best een paar graden kouder had mogen zijn, droog ik me af en pak ook ik mijn sportkleding en bandages van het rek. Terwijl ik mijn bikini inruil voor shorts en een top, hoor ik de muziek in de gym al aan gaan. Thaise stemmen worden afgewisseld klappen van stoten en trappen tegen bokszakken en ik weet wat me te doen staat. Ik pak mijn handschoenen, scheenbeschermers, bandages, handdoek en 1,5L fles water en wandel naar de gym voor de middagtraining.

Het is dag vier van mijn maand op Muay Thai kamp en ik zit al volledig in de routine. Iedere training begint met een kwartier touwtjespringen onderbroken door sets van jumping jacks, push-ups, crunches en sit-ups. Daarna wordt er gerekt en gestrekt om vervolgens de bandages om te doen en te beginnen met schaduwboksen. Hierna gaat het echt los. Één op één met een trainer de ring in, sparren tegen kampgenoten, afgemat worden op een bokszak en voor je weer een “one minute water break” verdient nog meer push-ups, squats of burpees. Hoewel de training inmiddels tegen zijn eind loopt wordt het gehalte push-ups nog wat opgekrikt en toveren de trainers verrassende teamspellen, cardio elementen of krachttrainingen uit hun hoge hoed. We sluiten af met een buiging om vervolgens volledig voldaan het zwembad in te duiken.

Het klinkt misschien als afzien, vier weken lang, zes dagen in de week twee keer per dag zo hard trainen, maar ik moet zeggen dat het goed te doen is. De zeven Thaise trainers zijn gemaakt voor hun werk. Hoewel ze bloedserieus kunnen zijn als het nodig is, is er ook meer dan genoeg ruimte voor grappen, grollen en gekke dansjes tussendoor. Ik heb nog geen één keer opgezien tegen een training en dat terwijl mijn scheenbenen, knieën en rechter elleboog donkerpaars zijn en ik in iedere spier in mijn lichaam al wel spierpijn heb gehad. Het is super motiverend om zichtbaar vooruitgang te boeken. Mijn techniek is al gigantisch vooruit te gaan en per training voel ik dat het me conditioneel steeds iets makkelijker afgaat.

De komende drie weken ga ik ongetwijfeld door met keihard trainen om zoveel mogelijk te leren van dit avontuur. Maar naast al het trainen is er gelukkig ook nog ruimte voor ontspannende activiteiten. Volgende week staat er een tripje naar het Boxing Stadium op het programma waar we op de tribune zullen joelen voor een trainer en een vechter van de gym die hun vechtkunsten gaan vertonen in de ring. En voor zondag, mijn enige vrije dag, staan de Phi Phi eilanden op mijn planning.

Volgende week horen jullie weer van me. En mocht je meer informatie willen over hoe ik mijn trip geboekt heb, laat het dan vooral weten in de reacties!

Bron (header): Pinterest

Weten waarom ik naar Thailand ben vertrokken? In mijn vorige blog vertelde ik er alles over! >

Meer van mij zien? Volg me dan op Instagram op @kayonherway