Een jaar geleden stond ik soms 5 keer per week in de gym te beulen. Geen laf kwartiertje op een crosstrainer, maar keiharde crossfit workouts met heftige capriolen zoals burpees en deadlifts. Nu doe ik van alles wat; een beetje crossfit, een beetje zwemmen, hardlopen of mijn eigen circuitje in de gym. En dat bevalt me eigenlijk best wel goed. Het voelt alsof ik de zwaarste prestatie al geleverd heb en de touwtjes nu een beetje laat vieren. Als ik in de spiegel kijk denk ik: dat ziet er potverdorie niet verkeerd uit. Ik zou heus nog wel iets ‘strakker’ willen zijn, maar de urgentie die er een jaar geleden was, voel ik niet meer zo.

Aan de ene kant voelt dat als een opluchting, want ik ben er nu minder ‘obsessief’ mee bezig, maar aan de andere kant voelt het alsof ik er een beetje met de pet naar gooi. Alsof ik een baan heb die enorm onder mijn niveau is, maar ik ook niet vraag om meer verantwoordelijkheid of taken omdat het me stiekem wel prima bevalt. Lekker knus, daar in die comfort zone. Ik heb het idee dat er meerdere factoren meespelen die deze verandering teweeg hebben gebracht. En aangezien ik niet vies ben van een potje zelfreflectie ben ik nagegaan wat er de afgelopen tijd precies veranderd is.

  • Mijn sportschema’s komen niet meer overeen met die van mijn BFFF’s. Ik ben aan het trainen voor de Zevenheuvelenloop waardoor mijn focus minder ligt op krachttraining en bij Roos is dit juist andersom. Mijn andere BFFF Cees a.k.a my lover, heeft sinds een aantal maanden een nieuwe baan waardoor hij minder flexibel is in zijn gymtime. Deze veranderingen hebben als gevolg dat ik vaker solo moet vliegen. En in m’n eentje vlieg ik net iets minder hard dan samen. Ik vind mezelf al een hele held als ik onder mijn warme kleedje vandaan kom en mijn Netflix-vrienden verruil voor woeste Nederlandse stormen, met gore regen en bibberkou. De hoeveelheid reps, km’s of kilo’s doen er dan minder toe.
  • Eerst had ik vooral doelstellingen die om mijn uiterlijk draaide; x-aantal kilo afvallen, nog een kledingmaat kleiner, abs (wie weet in een volgend leven). Omdat ik nu aan het trainen ben voor de Zevenheuvelenloop is de focus een beetje verschoven van uiterlijke- naar fysieke prestatie. Als je doelstellingen vooral gebaseerd zijn op je uiterlijk, heb je al snel het gevoel dat je faalt. We hebben allemaal een perfect plaatje in ons hoofd en dat plaatje wordt ‘along the way’ continue bijgesteld. Zolang je die abs niet hebt, heb je je doel in feite niet behaald. In ieder geval, zo voelt het. En dat zorgt voor een gevoel van ontevredenheid en frustratie. Nu ik veel bezig ben met hardlopen behaal ik ineens het ene na het andere doel. Iedere kilometer die ik meer of sneller loop is een mijlpaal die ik behaal. Ik denk dat rennen daarom ook zo verslavend is.
  • Die lossere touwtjes resulteren niet zo zeer in minder sporten of ongezonder eten, ik ben er alleen niet meer zo bewust mee bezig. Dit zou kunnen beteken dat dit ‘hele gezonde en verantwoorde gedoe’ eindelijk mijn levensstijl is geworden. Toch voelt het nog een beetje onwennig. Vroeger moest ik heel erg nadenken over verantwoorde keuzes op het gebied van eten, nu gaat dit eigenlijk vanzelf. Er zijn bepaalde dingen die ik gewoon nooit meer eet, zoals eiersalade. Maar er zijn ook dingen die ik juist wél weer (met mate) eet (zoals pasta), omdat ik nu de juiste balans heb gevonden. Hetzelfde geldt voor sporten. Toen ik begon met ‘operatie Anna 1.0’ moest ik 5 keer in de week sporten waarvan minimaal 3 keer krachttraining. Nu sport ik de ene week 3 keer en de andere week 5 keer. En hoe ik dat precies invul hangt af van mijn mood. Ik zorg wel dat ik afwisseling heb tussen cardio en krachttraining, maar niet zo geforceerd. Ik sport nu gewoon omdat ik het lekker vind.

De moraal van dit verhaal is dat je net zoals in het ‘echte leven’, tijdens je Fit Journey ook verschillende fases doorloopt. Soms vertoon je Anti Fit Girl gedrag, de andere keer laat je de touwtjes een beetje vieren en voor je het weet sta je weer 5 keer in de week te beulen in de gym. Als je in de zomer van 2016 wilt shinen in een bruidsjurk met een laag uitgesneden rug bijvoorbeeld. Shit, dat mocht Cees niet weten. Nah, ja kan ‘ie alvast een beetje fantaseren….

Recommended Posts

No comment yet, add your voice below!


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.