fitgirl

Ewout schrijft iedere maand een brief aan een fitgirl. Met zijn kritische groene ogen kijkt hij naar trends en opvallend gedrag binnen de wereld van deze fitgirl. Op satirische wijze omschrijft hij zijn observaties en eindigt elke brief met een vraag. Heb jij het antwoord waar Ewout zo naar uitkijkt? 

Lieve fitgirl,

Je kent me al van de brieven die ik schreef aan Anna. Later aan Tessel, toen Anna besloot haar afgetrainde snoetje in een bruidstaart te proppen. Brieven over mijn observaties, dilemma’s en vragen die ik had rondom het intrigerende leven van een fitgirl. Zoals de tè blote progressiefoto’s die je op instagram plaatst, de gigantische hype rond bikini-wedstrijden en die iets te strakke legging die tussen je bolle billen plakt. Nu ook Tessel zich gaat focussen op andere belangrijke zaken schrijf ik vanaf nu mijn brieven aan jou.

Vorige maand brak er oorlog uit in het verheerlijkte land van de fitgirl. Niet met een officiële oorlogsverklaring zoals dat vroeger zo ‘eerbiedig’ ging, maar super hip en modern met een blogje. Het soja-melk-gevende-schaap was gemolken. Aan het front werd over en weer gesmeten met doorgebakken quinoa-korrels. Dodelijk, als je die in je blauwe kijkertjes krijgt. Er werd smerig gebackstabbed met scherp afgesneden aardwortelen. Met pijnlijke weerhaakjes eraan voor extra damage. Ik keek van een afstandje toe. Met één hand grabbelend in een zakje paprika chips.

Overdag, als ik semi-hard websites aan het ontwerpen ben, glipt mijn rechter wijsvinger regelmatig van mijn muis af richting mijn telefoon. Met één vette vinger-tik opent zich meteen Instagram. Uiteraard met hashtag fitgirl nog open. Perfect opgemaakte borden konijnenvoer, een grote Colgate-smile en holy dawn wat een bolle bips is dat dan! Ik prik met diezelfde vinger door het laagje perfectie heen en weet dondersgoed dat het leven niet altijd over rozen gaat. Maar toch blijf ik gevoelig voor esthetiek en lekker beeld. Ik lijk wel eens mens.

Mocht je het gemist hebben. Je hebt niks gemist. Maar mijn zakje chips is op. Ik kan me heel goed voorstellen dat als jouw held zich ineens afkeert van de wereld die ie zelf heeft gecreëerd je zelf ook boos wilt zijn. Maar op wie? Op jezelf? Ga je dan als een klein kind je eigen gemaakte zandkasteel met exotische schelpen kapot trappen? Het ijsje met spikkels wat je net met glunderende oogjes hebt aangepakt van de ijscoman op de grond mieteren? No way.

Dat er elf miljoen foto’s op Instagram zijn getagd met ‘fitgirl’ is bijzonder te noemen. Ok. Een deel is het werk van chicks die gestrekt in hun kale puna en opgepompte tieten onwetende en hitsige mannen naar hun website proberen te lokken. Maar het overgrote deel komt van jullie af. Een constante golf aan inspirerende beelden stroomt over mijn tijdlijn. Ik voel de moeite, pijn en liefde die vooraf is gegaan aan alle foto’s. Het is jouw toewijding die mij motiveert om na een slopende dag toch weer de gym in de gaan. Op mijn beurt hoop ik dit ook weer terug te kunnen geven aan jou. Als een vicieuze cirkel. In positieve zin.

Jij als fitgirl bent een vrouw met een plan. Daagt jezelf uit. Faalt kneiter hard. Staat weer op. En maakt aan het einde van de dag met een trotse bakkes een mirrorselfie. Het fascineert mij hoe jij op een enthousiaste en positieve manier met je leven omgaat. Andere probeert te inspireren met de journey die jij meemaakt. Onze kennis over het lichaam wordt steeds groter. En als we eenmaal weten hoe het moet, waarom zouden we anderen daar dan niet bij kunnen helpen? En juist de girls die op wat voor een reden dan ook buiten boort vallen, zijn de genen die wij samen kunnen optillen.

Aangezien ik mijn brief altijd afsluit met een vraag, doe ik dat in dit geval ook. Wat is nou het gene wat jou een echte fitgirl maakt? Of beter gezegd, hoe omschrijf jij jezelf als fitgirl? Ik kijk uit naar je antwoord. Allicht dat ik het als inspiratie ga gebruiken voor mijn volgende brief. Vanaf nu schrijf ik iedere maand een brief. Gericht aan jou. Kort en krachtig. Je kunt jouw tijd natuurlijk beter gebruiken voor het bereiden van een overstromend-havermout-potje dan het lezen van mijn bak met letters. Duh.

Ciao,
Ewout

Recommended Posts

14 Comments

  1. Beste Ewout,

    Het gaat allemaal om balans. Fitgirls die zich tegen zichzelf keren, zijn misschien veel te streng voor zichzelf geweest. Hebben zichzelf gekgemaakt bij elk E-nummer op een voedselverpakking. Hielden minutieus hun myfitnesspal bij bij elke hap of slok die ze namen. En trainden zich moe en uitgeblust. Nee, dan ikzelf. Ik heb net twee maanden niet of nauwelijks gesport. Gebeurt me wel vaker. Wegens het nagenoeg afronden van mijn vierjarige masteropleiding in Brussel naast mijn baan en het volledig afronden van een baan bij een werkgever waar ik stiekem toch niet meer zo gelukkig was heb ik me in die twee maanden ook de pleuris gegeten, gedronken en gerookt. En nu we verhuisd zijn en tegenover een park wonen, en mijn nieuwe baan bijna begint, begint het te kriebelen. In mijn keel, van al dat roken, maar ook in mijn stiekeme sporthart. Ik wil wel weer eens zweten. En me daarna zo lekker fit voelen. Of trots op mezelf zijn als ik ipv friet lekker gegrilde groente eet met het één of ander erbij. Ik vergelijk wel eens twee verpakkingen van hetzelfde goedje op de ingrediënten, maar ik heb nog nooit één calorie geteld. Balans. Ook een beetje (veel) genieten, betekent dat ;).

    • Hi Heleen,

      True story. Het is goed als je vol overgave aan iets werkt. Of dat nou je baan is, een relatie of je lichaam. Wat het ook mag zijn, je moet altijd een grens voor jezelf op kunnen trekken tot hoe ver je kan gaan. Want in alles kun je doorslaan. Voordat ik nu doorsla en me als Dr. Phill ga gedragen wil ik dit nog even aan je kwijt: Go for it! Gooi die stinkstokjes weg en ga die kriebel in je sporthart weer opzoeken.

      Ewout

      • Hoi Ewout,

        Joh, die stopplannen (voor het roken dan he), die zijn er al jaaaaren… meestal ben ik slechts een gelegenheidsroker, whatever that may be. Voor mij betekent dat alleen roken als ik buiten de deur een wijntje drink oid. Ik ben ook wel eens een aantal maanden gestopt geweest, maar mijn vriend rookt een stuk meer dan ik en daar zit em nou net de clou. Hij wil ook vaak stoppen maar is dat dan na 1, 2 of hooguit 3 dagen weer vergeten ;). Daardoor wordt mijn rookmoment dan verlegd van alleen buiten de deur naar alleen in het weekend, en vervolgens begint dat weekend dan plotseling al op donderdagavond, etc…. totdat ik het weer helemaal beu ben en weer van voren af aan begin haha. Ik denk maar zo: elke sigaret die ik niet gerookt heb, is er eentje! En ondertussen pak ik het sporten gewoon lekker weer op. Na mijn eerste sessie in het parkje op zaterdag ben ik zondag ook weer eens naar de yoga geweest (vorige week trouwens ook al hoor), en ga ik vanavond misschien nog wel even hardlopen als mijn studieschema het toelaat. Die Singelloop in Breda begin oktober (de gezelligste run van NL!!!) is namelijk ook wel een mooie stok achter de deur en de echo van mijn achillespees gaat deze week hopelijk laten zien dat er geen vocht meer in zit. Maar dan nog he: alles met mate. Je zult mij nooit 6 dagen per week zien sporten! Wel heb ik aan mijn vriend voorgesteld om elke avond na het eten even een kwartiertje te frisbeeën in het park. Nu kijken of ik hem eraan kan houden :D.

        • Sporten met een doel voor ogen is altijd fijn. Die singelloop ga jij echt kneiter hard rocken! En komende week wordt het prima frisbee-weer 😀

  2. Beste Ewout,

    Een fitgirl, zou ik mij zo noemen? Ooit (paar maanden geleden) had ik met volle borst ‘JA!’ Geroepen. Een fitgirl zou namelijk een sportieve meid zijn met een passie voor eten en het maken van de mooiste ontbijtjes en salades. Nu ben ik het hier nog steeds mee eens maar er zit een maar aan dit verhaal.

    Is een fitgirl iemand die 100% gezond eet, 7 dagen in de week sport (krachttraining) en een sixpack heeft? Dan ben ik het namelijk zekerste weten niet.

    Of is een fitgirl iemand die de 80/20 regel hanteert, 6 dagen sport, cardio en krachttraining doet en vetrolletjes heeft, die ook showt op instagram met de hashtag #keepitreal? In dit geval ben ik het ook niet.

    De definitie van een fitgirl wordt met de dag veranderd. Maar moeten wij dan ook met de dag veranderen?

    Ik wil best een fitgirl zijn, een oh-zo leuke lieve en perfecte fitgirl, maar dan wel met mijn definitie. Hier komt ie:

    “Een fitgirl is een sportieve en fanatieke meid. Iemand met een passie voor gezond eten, maar op zijn tijd ook kan genieten van ongezonde dingen. Iemand die andere inspireert en motiveert, door ook lekker te gaan sporten of een keer een havermoutje te eten in plaats van een boterham nutella. Iemand die zelfverzekerd door het leven gaat, sterk in zijn schoenen staat en voor zichzelf durft op te komen (hierbij hoort dus ook tegen vervelende berichtjes kunnen). Bovendien is een fitgirl iemand die steeds maar nieuwe sportkleding wilt kopen, niet omdat het nodig is maar gewoon omdat het mooi is en je zo aan iedereen kan laten zien dat jij op de hoogte bent van de nieuwe trends en ook op dit gebied dus mensen inspireert. Een fitgirl is gewoon een mens, gewoon een meisje, gewoon iemand die aan al bovenstaande eisen voldoet.”

    Dus Ewout, hierbij mijn definitie van een fitgirl. Ik hoop dat jij je hierin kunt vinden en ik wilde ook nog een vraagje aan jou stellen: bestaat er ook zoiets als een #fitboy? Of moeten we een nieuwe trend gaan zetten voor de mannelijke versie van een fitgirl?

    Liefs,
    Maartje
    @gezonderecptjes

    • Ha die Maartje,

      Hahah ik spuugde net letterlijk mijn eierkoek uit bij #keepitreal. Ik denk dat ik mijn volgende brief hier aan ga wijden. Maar goed, terug naar jou. Tof dat je een poging hebt gedaan om het begrip ‘fitgirl’ te definiëren. Wel denk ik dat een allesomvattende definitie niet bestaat. Mensen houden nou eenmaal van hokjes. En ieder hokje is rekbaar en biedt ruimte voor eigen inbreng.

      Fitboys bestaan niet. Voor al die frummels om het sporten heen zijn mannen over het algemeen te stoer. Aangezien ik van shoppen houd, GTST mee kijk met mijn vriendin, 50 paar schoenen heb en naast het sporten graag een blogje schrijf, duw ik mezelf voor het gemak ook maar in het hokje ‘fitgirl’ 🙂

      Ewout

  3. Hi Ewout, grappig stuk!! Ik vind het irritant, lijkt alsof degenen die eerst doorsloegen in het hele fitgirlverhaal nu opeens doorslaan in het anti-fitgirl-verhaal. ZONDE! Als JIJ denkt dat de wereld eetgestoord is geworden dan ben je dat waarschijnlijk zelf en daar moet je zelf hulp voor zoeken, don’t blame the others…

    Een echte fitgirl leeft, eet, geniet en focust zich op het positieve van al deze kanten, hier schreef ik vorige week over op Groceries Glossy: https://groceriesglossy.com/2016/08/09/niet-eetgestoord-maar-eetgeweldig/

    Vind het namelijk zonde als we nu opeens doorslaan in het hooo-niet-te-gezond-allemaal, lijkt mij alleen maar positief dat we allemaal lekker gezond en fit bezig zijn, houden zo!

    • Ha Maaike,

      Helemaal met je eens. Laten we de ‘hype’, want dat is het wel, van de positieve kant bekijken. Dat bijvoorbeeld ketens als MC Donalds aan terrein verliezen is alleen maar goed te noemen! Ik ga vanavond je stukje lezen 🙂

      Ewout

  4. Lieve Ewout,
    Fitgirl. Voor de een een geloof met inmiddels een hoop “afvalligen” (pun intended). Voor de ander niet meer dan een SEO term in de vorm van een #.

    “Fit” ben ik zeker. Een “girl” inmiddels met m’n 33 jaar niet meer. Maar mijn #Fitgirl journey heeft dan ook in het afgelopen decennium diverse gedaanten gekend. Misschien wel genoeg om inmiddels de term #FitMoederOverste te mogen coinen.

    Toen ik op m’n 16e begon met krachttraining bestonden er helemaal geen “Fitgirls”. In elk geval niet in de hoedanigheid zoals je dat tegenwoordig ziet. Mijn voorbeelden in de plaatselijke gym in Amstelveen waren beperkt tot de BN-er die zuchtend deed wat haar PT naar haar blafte; het hoopje botten met anorexia athletica die op gegeven moment een crosstrainer verbod opgelegd kreeg en de bodybuildster die zo lang “kuurtjes” deed dat ze inmiddels de baard in de keel had. Het werd me al snel duidelijk dat in plaats van in de voetstappen van een ander te volgen ik in m’n fitjourney net als in alle andere vlakken op het leven ik mijn eigen weg zou gaan bepalen.

    De liefde tussen mij en het ijzer duurt inmiddels al een half leven lang. In die 17 jaar zijn we nooit langer dan een week gescheiden geweest. Maar om het spannend, uitdagend en interessant te houden maak ik met regelmaat amoureuze uitstapjes, zoals naar het hockeyveld, de roeiboot, yogamat, boksring, surfplank en het obstacle course circuit.

    Fit zijn is namelijk voor mij synoniem aan me sterk, krachtig, energiek en weerbaar voelen. Dat gevoel kan op meerdere manieren worden opgeroepen. De ene keer is het heel hard werken voor een doel en jezelf overwinnen, de andere keer de prestatie van perfect teamwork, soms de mentale strijd die je levert om je tot een menselijke wokkel te vouwen en een andere keer de perfect getimede rechtse directe. Het is het gevoel van mijn definitie van fit waar ik verslaafd aan ben. Alles in balans om optimaal te kunnen presteren. Voeding is belangrijk omdat koken me rust geeft, ik enorm kan genieten van lekker eten en het m’n verbrandingsmotor draaiende houdt. Als ik ‘s ochtends begin met bewegen profiteer ik de hele dag van de energie die ik goed kan gebruiken om zo goed mogelijk te presteren m’n werk. En voldoende tijd nemen voor fysiek en mentaal herstel stelt me in staat om dit gevoel niet tijdelijk, maar een leven lang vast te houden.

    Voor mij persoonlijk is een fitgirl iemand die een fit, gezond en sterk mentaal en fysiek nastreeft. Wat je hier voor moet doen en laten en welke uitdagingen je mee te maken krijgt verschillen per persoon. Ik gun elke fitgirl dan ook haar eigen fitjourney. Gebruik andere fitgirls als inspiratie die je meer inzicht geven in jouw persoonlijke definitie van fit. En wees er OK mee als die definitie gaandeweg je leven diverse keren van koers wijzigt. I know mine did.

    • Hi Anneli,

      Leuk om te lezen waar je vandaan komt en waar het bij jou om draait. Ook om te horen dat er voor jou eigenlijk helemaal niks is veranderd de afgelopen jaren. De wereld om je heen veranderd misschien wel, maar jij trekt gewoon je eigen plan. En of je nou het labeltje ‘fitgirl’ krijgt of niet, het veranderd helemaal niks aan wie jij nou ècht bent. En je laatste alinea. Iets met een spijker en een kop. Thanks voor je uitgebreide reactie FitMoederOverste!

      Ewout

  5. #fitgirl is niet anorexia dun of droog voor mij
    #fitgirl betekent voor mij gewoon godsonvergeten sterk. Omdat ik de beste wil zijn.

    X
    Monique
    @moniquekleinstapel

  6. Haha zo gelachen om dit stukje! Sowieso hou ik van de stijl waarop Gowoedie schrijft en ik kan hem geen ongelijk geven, de meeste foto’s die online komen zijn zo lekker fake en dat mag! Zolang die lieve fitgirls strijden voor wat zij mooi vinden en zij willen, en ook actual progress maken mogen wij niet klagen. Wel ben ik het eens dat als je een echte fitgirl bent alle flaws mag laten zien die je hebt. Ik zal geen perfecte foto’s van mijn eten laten zien, en misschien presteer ik daarmee wel onder de maat van de fitgirl hype. Maar ik weet wel dat wat ik eet ik lekker vind en er niet 60 foto’s van hoef te maken waardoor het koude eten warm is voor ik het in mijn mond kan stoppen en andersom. Nee voor mij ben je altijd een echte fitgirl als je je best doet, of je het nou op social media laat zien of niet ?

  7. Ik denk dat het Oudhollandsche ‘Wie de schoen past trekke hem aan’ hierop van toepassing is.


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.