Vier maanden geleden liep ik tijdens het sporten een lies blessure op. Hoe? Ik was geobsedeerd door mijn benen en trainde ze drie maal per week. Dat dit gevolgen voor mijn lichaam zou kunnen hebben, had ik niet voor mogelijk gehouden en ik pushte mezelf tot het gaatje. Eindresultaat? Maandenlang op de bank Netflixen en chocolade eten. Wat te doen als je doordraaft in Fit Girl gedrag…

Tegenwoordig worden we onder andere op Instagram dagelijks geconfronteerd met lichamen die slank, strak en fit zijn en waar je u tegen zegt. Je kunt er bijna niet omheen en ook ik wilde dat killer body en was in staat om minstens zes maal per week te trainen om dit resultaat te bereiken. Dat ik mijn lichaam hiermee zou uitputten en juist het tegenovergestelde effect zou bereiken, had ik niet gedacht.

Ik sport al enkele jaren waarbij ik vasthoud aan een gevarieerd schema en natuurlijk gaat het me de ene periode makkelijker af dan de andere. Zo ben ik soms maandenlang super gemotiveerd en probeer ik de ene workout na de andere uit en zo beland ik opeens in een fit dip waarbij ik onder de dekens kruip en er het liefst niet onder vandaan kom. Klinkt herkenbaar?

Fanaat

Het begon allemaal tijdens de wintermaanden. Na een overvloed aan oliebollen, kerstdiners en de nodige glaasjes champagne was ik vastberaden om in het nieuwe jaar er keihard tegenaan te gaan om zo aan mijn beach body te werken. Dat mijn vriend destijds ook een ware sportfanaat was en we elkaar constant opfokte om naar de sportschool te gaan, hielp ook niet echt mee. Dit zorgde ervoor dat ik nog harder ging werken voor het ultieme fitness lichaam. Ik moest en zou shinen deze zomer!

Ik begon door te draven in mijn fitness gedrag en de sportschool werd mijn tweede huis. De focus lag vooral op mijn bovenbenen; die waren in mijn ogen te dik en niet strak genoeg. Waarom hadden die meiden op Insta wel allemaal strakke dunne bovenbenen? Dat wilde ik ook! Dus dat werd mijn life mission.

Mijn lichaam toonde na een tijdje wel wat meer definitie en mijn bovenbenen raakten gespierder, maar toch liep ik tegen een muur aan. Voor het aantal uren die ik in de sportschool doorbracht, zag ik toch wel heel weinig resultaat. Het werd een obsessie en ik kreeg kriebels in mijn buik als ik een dag niet had gesport. Boksen, bootcamp, bodybalance en daarnaast nog drie keer per week naar de gym. Ik deed het allemaal. Een dag niet gesport, was een dag niet geleefd. Mijn lichaam was moe en uitgeput, maar dat hoorde erbij toch?

Over workout

Totdat mijn benen het op een dag tijdens de walking lunges begaven. Een brandende pijn schoot door mijn lies, maar ik maakte mijn sportsessie braaf af. Eigenwijs dat ik was, bleef ik doorgaan met sporten, werken en alle andere dagelijkse bezigheden. Dit was gewoon een spiertje dat verrekt was en zou zo weer overgaan. Niets bleek minder waar.

Een week later zat ik bij de dokter en kreeg ik crème en onstekingsremmers mee. Dat de situatie alleen maar verergerde en ik twee weken later amper kon bewegen en ’s nachts wakker lag van een brandende pijn in mijn lies, baarde mijn dokter geen zorgen. Vervolgens raakte ik in een enorme dip en liep ik rond op krukken. Mijn dagen bracht ik door op de bank en keek ik de ene serie na de ander terwijl ik mezelf volpropte met comfort food. En dan heb ik het niet over gezonde snacks.

Na vele ziekenhuisbezoeken besloot ik eindelijk langs de fysio te gaan en wat bleek? Jup, ik had mijn benen het afgelopen half jaar overbelast en mijn heupen en lies waren hier de dupe van geworden. Mijn lichaam zei dat het genoeg was, maar ik wilde niet luisteren. Daar ging het lichaam waar ik maandenlang voor had gezwoegd. Ik was zielig en het ergste van alles was dat ik dit mezelf had aangedaan. Waarom? Omdat ik net als al die meiden op internet het perfecte lichaam wilde. Maar wat is het perfecte lichaam?

Nieuwe start

Door zo vaak te sporten, raakte ik mezelf helemaal kwijt en werd ik juist alleen maar onzekerder over mijn lichaam. Ik wilde alsmaar meer en was niet meer tevreden. Ik was heel fanatiek en werkte keihard voor een bepaald ideaalbeeld, maar uiteindelijk was een blessure nodig om mij wakker te schudden.    

Sinds een tijdje probeer ik weer langzaam maar zeker de draad op te pakken. Nog dagelijks struggle ik met het feit dat ik nog niet de oude ben en word ik aan mijn blessure herinnerd. Ik mag en kan nog niet veel, maar met babystapjes probeer ik te herstellen. Ik luister goed naar mijn lichaam en samen met personal trainer Alicia probeer ik weer lekker fit te worden.

En de afgelopen maanden ben ik inderdaad aangekomen, zijn mijn spieren weg en eet en drink ik vaker waar ik lekker zin in heb, maar ik ben veel gelukkiger dan toen ik zes keer per week sportte. Ik wil wel weer wat meer routine in mijn leven en vaker sporten, maar ik zal nooit meer teruggaan naar wat ik eerst deed. Natuurlijk willen we allemaal een modellen lichaam en super strak zijn, maar het is belangrijk om jezelf en je lichaam te accepteren.

Wat ik jullie meiden wil meegeven, is dat je altijd naar je lichaam moet luisteren. Wat voor de één werkt, werkt voor de ander misschien niet. Als je elke dag helemaal kapot gaat in de sportschool betekent het niet dat je lichaam zal krijgen waar je van droomt en dat het je daarnaast ook nog gelukkig maakt. Misschien ook wel, maar voor mij werkte het niet. Ik probeer van het leven te genieten en mezelf te accepteren in plaats van mezelf elke dag te vergelijken met meiden op Instagram. 

 

Recommended Posts

10 Comments

  1. Hee Vladana, heel goed artikel en super herkenbaar!! Ik heb precies hetzelfde gehad alleen was het bij mij overtraining die me maandenlang in bed dwong te liggen. Ik kwam er later achter dat ik in zodanig stadium was geraakt dat sporters die dan toch door gaan trainen, vaak sterven aan een hartaanval, echt doodeng! Ik vind het wel moeilijk nu weer erg m’n best te doen in de gym, ben als ik even moe ben of ergens pijn heb weer doodsbang dat het terug is. Heb jij dat ook? Liefs

    • Hi Sam,

      Bedankt voor je reactie. Het is toevallig dat je het zegt, want ik heb precies hetzelfde. Ik was gisteravond in de sportschool en zodra ik beetje pijn in mijn benen voelde stopte ik gelijk omdat ik ook zo bang ben om weer een blessure op te lopen of mijn lichaam uit te putten. Ik denk dat het belangrijk is om vast te stellen waar die vermoeidheid of pijn vandaan komt. Er bestaat natuurlijk een verschil tussen een goede branderige pijn en een pijn die langer aanhoudt. Het belangrijkste is om naar je lichaam te luisteren en je spieren weer sterk te maken en dit heeft ook tijd nodig. Misschien ben je nu ook sneller moe of heb je sneller ergens last van omdat je natuurlijk minder vaak traint dan voorheen. Je lichaam moet weer wennen en het is even aftasten wat voor jou werkt. Hoe moeilijk het ook is, probeer die angst los te laten en weer lekker (met mate) te gaan trainen) en dan komt het met ons allebei echt wel goed! Succes ermee!

      Liefs,
      Vladana

      • Heyhey,

        Ja precies! Ik ben sowieso super langzaam weer aan het opbouwen en houd heel nauwkeurig een logboek bij. Daarin schrijf ik wat ik die dag aan beweging heb gehad en hoe ik me mentaal en lichamelijk voelde en zo kan je echt patronen ontdekken.

        Heel veel succes 🙂

        Liefs

  2. Fijn dat je dit omschrijft! Een artijel die een keer gaat over de gevaren van te veel sporten ipv artikelen om je aan t sporten te krijgen.. Heb t zelf ook gehad enkele maanden het doordraven en het verslaafd zijn aan trainen. Je gaat dan idd sneller over grenzen heen. Doorslaan in instragram en zo’n vertekend beeld krijgen van jezelf door t zien van al die slanke meiden.. Ik schrok dan ook wakker toen mn vriend me ernstig toesprak dat ik een vertekend zelfbeeld had en ik die vetrollen alleen maar in mn hoofd zag. Eenmaal helder instragram verwijderd en gestopt met t te strakke sportschema. Sporten is leuk, lekker doen wanneer je wil en niet omdat t moet! Tot op de dag van vandaag blij dat ik mezelf niet meer vergelijk en in de ban ben van de leugen die instragram heet.. Gezond en gelukkig leven draait om balans en van jezelf houden en accepteren zoals je eruit ziet 😉

    • Wat een mooi verhaal. Blij om te horen dat je wakker bent geschud en voor jezelf hebt besloten dat dit voor jou niet werkt. Het is inderdaad belangrijk om gezond én gelukkig door het leven te gaan en jezelf te accepteren en niet constant te vergelijken met anderen. Keep on the good work! 🙂

    • Instagram de prullenbak ingooien was voor mij ook een goede! In het begin was het wel leuk om dingen of mensen te ontdekken waar je het bestaan nog niet van wist, maar na een tijdje gebombardeerd te worden met perfectie gaat het inderdaad averechts werken.

  3. Wat een mooi stuk op te lezen! Wat moet dat een lastige tijd voor je zijn geweest.. het vele kijken naar andere (ben ik ook schuldig aan) kán motiverend werken maar ook obssensief. In deze tijd van het overal internet hebben kunnen we niet meer zonder en dat maakt t leven en jezelf leren zijn niet altijd makkelijker. Weest trots op wie je nu bent klinkt zo makkelijk maar ik gun het je. Geniet van jezelf lfs

    • Hi Anne,

      Wat een lief bericht! Het was en is nog steeds elke dag een struggle, maar ik probeer inderdaad mezelf te accepteren en trots te zijn op wie ik ben. Berichten zoals deze motiveren mij heel erg. Bedankt!

      Liefs,
      Vladana


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.